The Ethics of Virtual and Augmented Reality: Building Worlds

این کتاب راه‌های جدیدی برای تفکر و ارزیابی تأثیر واقعیت مجازی بر کاربران ارائه می‌دهد. این استدلال می‌کند که ما باید از مفاهیم روان‌شناختی سنتی VR \"حضور\" فراتر برویم تا انواع مختلف تجربیات مجازی را بهتر درک کنیم.

نویسنده شواهد قانع‌کننده‌ای ارائه می‌کند که شبیه‌سازی‌های VR هستند. قادر به تولید تجربیات \"تقریبا واقعی\" در افراد است. او همچنین چارچوبی برای درک اینکه چه زمانی و چگونه شبیه سازی ها تجربیات واقعی را القا می کند، فراهم می کند. از این بینش، کتاب نشان می‌دهد که تجربیات واقعی مسئول چندین موضوع اخلاقی بدون توجه در تحقیق و طراحی VR هستند. فیلسوفان تجربی، روانشناسان اخلاق، و هیئت‌های بازبینی نهادی باید نسبت به مسائل اخلاقی مربوط به طراحی معضلات مجازی «واقع‌گرایانه»، برای جمع‌آوری خوب داده‌ها و اجتناب از آسیب‌های تقریبا واقعی حساس شوند. اخلاق مداران و طراحان بازی باید بیشتر تلاش کنند تا اطمینان حاصل کنند که شبیه سازی های آنها ویژگی های شخصیتی مضر را القا نمی کند. نویسنده ادعا می‌کند که تجربیات واقعی واقعی می‌توانند روابط مجازی را معنادار، سازنده و مساعد برای رفاه کنند، اما همچنین می‌توانند برای گمراه کردن و دستکاری سیستماتیک کاربران در مورد ماهیت تجربیاتشان استفاده شوند.

اخلاق واقعیت مجازی و افزودهبرای فیلسوفانی که در زمینه اخلاق کاربردی، فلسفه فناوری، و زیبایی شناسی کار می کنند، و همچنین محققان و دانشجویان علاقه مند به مطالعات بازی و طراحی بازی جذاب خواهد بود.

This book offers new ways of thinking about and assessing the impact of virtual reality on its users. It argues that we must go beyond traditional psychological concepts of VR "presence" to better understand the many varieties of virtual experiences.

The author provides compelling evidence that VR simulations are capable of producing "virtually real" experiences in people. He also provides a framework for understanding when and how simulations induce virtually real experiences. From these insights, the book shows that virtually real experiences are responsible for several unaddressed ethical issues in VR research and design. Experimental philosophers, moral psychologists, and institutional review boards must become sensitive to the ethical issues involved between designing "realistic" virtual dilemmas, for good data collection, and avoiding virtually real trauma. Ethicists and game designers must do more to ensure that their simulations don’t inculcate harmful character traits. Virtually real experiences, the author claims, can make virtual relationships meaningful, productive, and conducive to welfare but they can also be used to systematically mislead and manipulate users about the nature of their experiences.

The Ethics of Virtual and Augmented Reality will appeal to philosophers working in applied ethics, philosophy of technology, and aesthetics, as well as researchers and students interested in game studies and game design.