The Emergence of Ornithology as a Scientific Discipline: 1760–1850

چند سال پیش پروژه‌ای را برای بررسی و ارزیابی تأثیر کتاب تاریخ بوفون بر علم اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم آغاز کردم. با این حال، توجه من به زودی به دلیل تفاوت چشمگیر بین تاریخ طبیعی بسیار ادبی بوفون و جانورشناسی کسل کننده تر، اما دقیق تر جانشینان او منحرف شد و شروع کردم به تلاش برای درک این تبدیل تاریخ طبیعی به مجموعه ای از رشته های علمی جداگانه (زمین شناسی، گیاه شناسی، پرنده شناسی، حشره شناسی، ایکتیولوژی و غیره). ادبیات تاریخی در مورد ظهور علوم زیستی در اوایل قرن نوزدهم متأسفانه اندک است. ! در واقع کل موضوع ظهور رشته های علمی به طور کلی مستند ضعیفی است. یک مجموعه اخیر از مقالات در این زمینه بیان می کند: یکی از دلایل این امر، البته، این است که توسعه علمی یک فرآیند بسیار پیچیده است. در نتیجه، برای کسانی که در مطالعه تجربی آن شرکت داشتند، تمایلی وجود داشته است که برای توجه دقیق یک رشته یا تعداد کمی از رشته‌ها را از شبکه پیچیده عوامل اجتماعی و فکری در کار انتخاب کنند. به عنوان مثال، بسیاری از مورخان عمدتاً با توسعه درونی دانش علمی در زمینه های تحقیقاتی معین سروکار داشته اند. در مقابل، جامعه شناسان تمایل دارند که بر فرآیندهای اجتماعی مرتبط با فعالیت های دانشمندان تمرکز کنند. اما در عین حال 2 تا حد زیادی محتوای فکری علم را نادیده گرفته اند.

A number of years ago I began a project to derme and evaluate the impact of Buffon's Histoire naturelle on the science of the late eighteenth and early nineteenth centuries. My attention, however, was soon diverted by the striking difference between the highly literary natural history of Buffon and the duller, but more rigor­ ous, zoology of his successors, and I began to try to understand this transformation of natural history into a set of separate scientific disciplines (geology, botany, ornithology, entomology, ichthyology, etc. ). Historical literature on the emergence of the biological sciences in the early nineteenth century is, unfortunately, scant. ! Indeed the entire issue of the emergence of scientific disciplines in general is poorly documented. A recent collection of articles on the subject states: One reason for this is, of course, that scientific development is a highly com­ plex process. Consequently, there has been a tendency for those engaged in its empirical study to select for close attention one strand or a small number of strands from the complicated web of social and intellectual factors at work. Many historians, for example, have dealt primarily with the internal development of scientific knowledge within given fields of inquiry. Sociologists, in contrast, have tended to concentrate on the social processes associated with the activities of scientists; but at the same time 2 they have largely ignored the intellectual content of science.