The Eco-Certified Child: Citizenship and Education for Sustainability and Environment

در حالی که تعداد کمی می توانند نیاز به آموزش زیست محیطی و پایداری (ESE) برای کودکان و جوانان را مورد مناقشه قرار دهند، این کتاب مشکلات ذاتی این عمل آموزشی را بررسی می کند. علیرغم نیت خوب، نویسنده نشان می‌دهد که چگونه ESE می‌تواند در واقع با طبقه‌بندی گروه‌های مختلف به عنوان «تهدید» برای محیط، به تولید (باز)تولید هنجارهای مضر و ذهنیت‌های احتمالی کمک کند. نویسنده تحلیل می‌کند که چگونه این دسته‌بندی‌ها در گفتمان‌های تاریخی درباره طبقه اجتماعی، ملیت و نژاد درگیر می‌شوند و در نتیجه به ژست‌های مضاعف شامل و طرد می‌شوند. حتی زمانی که پایداری و مشارکت زیست‌محیطی به هویتی ارزشمند برای افراد مرفه تبدیل می‌شود، نویسنده تأکید می‌کند که علیرغم بهترین نیت، گفتمان ESE می‌تواند موقعیت‌های فرودست و برتری را تقویت کند، که حتی می‌تواند مانع از تغییر واقعی در بلندمدت شود. این کتاب روشنگر مورد توجه دانشجویان، دانش پژوهان و دست اندرکاران آموزش پایداری خواهد بود.

While few could dispute the need for Environmental and Sustainability Education (ESE) for children and young people, this book explores the problems inherent in this educational practice. Despite good intentions, the author highlights how ESE can in fact contribute to a (re)production of harmful norms and possible subjectivities by categorizing various groups as ‘threats’ to the environment. The author analyzes how these categorizations are entangled in historical discourses on social class, nationality and race, thus resulting in double gestures of inclusion and exclusion. Even as sustainability and environmental engagement becomes a treasured identity for the affluent, the author highlights that despite the best of intentions, the discourse of ESE can reinforce positions of suborder and superiority, which could even impede real change in the long run. This illuminating book will be of interest to students, scholars and practitioners of sustainability education.