The Duty of Medical Practitioners and CAM/TCM Practitioners to Inform Competent Adult Patients about Alternatives

این کتاب به موضوعی کوچک و تقریبا دست نخورده توجه می کند: وظیفه یک پزشک بهداشت برای اطلاع رسانی در مورد گزینه های جایگزین. هم پزشکان طب ارتدکس و هم پزشکان CAM را پوشش می دهد. این موضوع به روش مقایسه ای بررسی می شود و قوانین نه تنها حوزه های قضایی حقوق مشترک مانند ایالات متحده آمریکا، انگلستان، کانادا، استرالیا، نیوزلند، بلکه دو حوزه قضایی آسیای شرقی (چین و ژاپن) را نیز بررسی می کند. از خرد جمعی چندین حوزه قضایی کامن لا استفاده می کند، اما آنها را متمایز می کند. موضوع «افشای جایگزین‌ها» را در یک زمینه واضح و گسترده‌تر قرار می‌دهد و تمایز قاطعی بین تشخیص/درمان و افشای اطلاعات ایجاد می‌کند.

The book pays interest to a small and almost untouched topic: a health practitioner’ s duty to inform about alternatives. It covers both orthodox medicine practitioners and CAM practitioners. The topic is explored in a co mparative way, examining the laws of not only common law jurisdictions, such as the USA, England, Canada, Australia, New Zealand, but also two East Asia jurisdictions ( China and Japan ) . It uses the collective wisdom of several common law jurisdictions, but also differentiates them. It places the issue of “disclosure of alternatives” in a clear and wider context, making a cogent distinction between diagnosis/treatment and information disclosure. ​