The Drama of Social Life: Essays in Post-Modern Social Psychology

این مقاله‌ها راه‌های متعددی را که تئاتر و دراماتورژی برای شکل‌دهی به تجربه روزمره مردم در جوامع توده‌ای استفاده می‌شوند را بررسی می‌کنند. یانگ استدلال می‌کند که فناوری‌ها با دنیای هنر، موسیقی و سینما ترکیب می‌شوند تا آگاهی را به عنوان یک کالا شکل دهند و روابط اجتماعی را در بازار و همچنین در دین و سیاست تکه تکه کنند. او مشکل اصلی جامعه پست مدرن را این می داند که چگونه می توان در جهانی زندگی کرد که انسان ها آن را بدون پوچ گرایی از یک سو یا جزم گرایی سرکوبگر از سوی دیگر ساخته اند.

یانگ استدلال می کند که در سرمایه داری انحصاری پیشرفته، دراماتورژی به عنوان ابزار مدیریتی انتخابی برای کنترل مصرف کنندگان، کارگران، رای دهندگان و کارگزاران دولتی جایگزین اجبار شده است. یانگ این فرآیند را "استعمار میل" می نامد. میل با استفاده از نمایشنامه، رسانه های جمعی، و اشکال مختلف هنر به منظور تولید مصرف کنندگان استعمار می شود و تمایل را به مالکیت و نمایش می سپارد تا روابط بین فردی عمیق. پیامد ازدواج، خویشاوندی، دوستی و اجتماع. در حالی که یانگ انتقاد خود را بر جوامع سرمایه داری که دستخوش تغییرات بزرگی هستند متمرکز می کند، او اصرار دارد که همان تحولات را در جوامع سوسیالیستی سازمان یافته بوروکراتیک یافت می شود.

درام زندگی اجتماعی مورد توجه است. برای کسانی که تئوری‌های رشد اخلاقی، مطالعات فرهنگی، استفاده از اوقات فراغت، سیاست، یا صرفاً کاربردهای «باور کردن» را مطالعه می‌کنند.