The Diplomacy of Partition: Britain, France and the Creation of Nigeria, 1890–1898

در بهار سال 1898 رقابت طولانی بریتانیا و فرانسه در غرب آفریقا به اوج خطرناکی رسید. بحران غرب آفریقا تنها یکی از جنبه های رقابت گسترده انگلیسی-فرانسوی برای تصاحب مستعمرات بود که مشخصه دهه پایانی قرن نوزدهم بود. رقابت برای تسلط بی وقفه در دره نیل، در امتداد سواحل مکونگ در جنوب شرقی آسیا و در قلمروهای خم رودخانه نیجر ادامه داشت. مناقشه نیل علیا همه را کوتوله کرد. و در نهایت ناتوانی بریتانیا و فرانسه در حل این مسئله از طریق مذاکرات دیپلماتیک منجر به رویارویی در فشدا شد. با این حال، به طور همزمان، مبارزه مبهم تری در جریان بود، یعنی رقابت برای تصاحب امتداد هزار مایلی نیجر میانه. جدای از هجوم یک افسر انگلیسی یا فرانسوی به قلمروهای ناشناخته نیجر بند، هجوم نادری از فعالیت های دیپلماتیک ناشی از فعالیت های دیپلماتیک نادر، مبارزات طولانی مدت برای کنترل شریان رودخانه توجه کمی به خود جلب کرد. وزارت خارجه فرانسه و بریتانیا به طور سنتی منطقه را به عنوان یکی از منافع ثانویه در نظر می گرفتند و تمایل داشتند آن را تابع نگرانی های مبرم تر کنند. حتی فوران یک بحران خطرناک در غرب آفریقا در بهار 1898 تا حدودی تحت الشعاع واقعه بعدی در Fashoda قرار گرفت، به طوری که cli max اولیه عمدتاً یک پرده به نظر می رسید.

In the spring of the year 1898 the long rivalry of Britain and France in West Africa reached a dangerous climax. The West African crisis was but one aspect of an extensive Anglo-French contest for colonial possessions which characterized the final decade of the nineteenth century. Competi­ tion for dominion went on relentlessly in the Nile Valley, along the banks of the Mekong in Southeast Asia, and within the territories of the Niger River Bend. The Upper Nile dispute dwarfed all others; and ultimately the inability of Britain and France to settle this question through diplo­ matic negotations was to lead to the confrontation at Fashoda. Simulta­ neously, however, a more obscure struggle was in process, namely the contest for possession of the thousand mile stretch of the Middle Niger. Aside from an infrequent flurry of diplomatic activity occasioned by the foray of an English or French officer into the little known realms of the Niger Bend, the protracted struggle for control of the river artery received scant notice. The Foreign Offices in both France and Britain traditionally regarded the region as one of secondary interest and tended to subordinate it to more pressing concerns. Even the eruption of a dan­ gerous crisis in West Africa in the spring of 1898 was somewhat over­ shadowed by the subsequent incident at Fashoda so that the earlier cli­ max appeared mainly a curtain raiser.