The Developmental Neurotoxicity of Lead

در طول دو هزاره گذشته سطوح سرب محیطی به طور چشمگیری افزایش یافته است (پترسون، 1980). بیشتر این افزایش از ابتدای قرن حاضر اتفاق افتاده است (Murozami et 01. , 1969) و با در نظر گرفتن این دیدگاه، یک فرد معمولی که در دنیای صنعتی زندگی می کند، بار سرب 500 برابر اجداد ماقبل تاریخ خود را تحمل می کند (پترسون، 1983). ). سرب به عنوان یک آلاینده زیست محیطی منحصر به فرد است که در آن سطوحی که از نظر بالینی سمی تلقی می شوند کمتر از مقداری است که معمولاً در جمعیت مشاهده می شود. حد بالینی برای قرار گرفتن در معرض سرب، 70 JLg Pb/tOO ml خون، حدود سه برابر مقدار طبیعی است (در محدوده 15-30 JLg سرب/100 میلی لیتر خون). این تفاوت کوچک از دیدگاه سم شناسی قابل توجه است. مفهوم کلیدی در اینجا کنترل از بین رفتن است. اعمال صنعتی انسان با مواد مختلفی که برخی از آنها سمی یا خطرناک هستند تماس پیدا می کند. در چنین مواردی اقدامات حفاظتی برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض خطرناک انجام می شود. در ترکیبات سرب، مقررات سختگیرانه تولید و توزیع اعمال می شود. استثنا در این مورد در پراکندگی سرب از اگزوز خودروها پس از خرید از پمپ بنزین است. شاید آشنایی دیرینه انسان با سرب در خانه و صنعت عامل رضایتی باشد که تا همین اواخر مورد تردید نبوده است. از اواخر دهه 1960، شواهدی جمع‌آوری شد که نشان می‌دهد سرب در سطوح نسبتاً کم قرار گرفتن در معرض ممکن است اثرات منفی بر عملکرد عصبی زیستی داشته باشد.

Over the past two millennia environmental lead levels have risen dramatically (Patterson, 1980). Most of this increase has occurred since the beginning of the present century (Murozami et 01. , 1969), and taken into perspective, a typical individual living in the industrialized world sustains a lead burden 500 times that of his prehistoric ancestors (Patterson, 1983). Lead is unique in being an environmental pollutant where the levels deemed clinically toxic are less than an order of magnitude from those that are normally encountered in the population. The clinical limit for lead exposure, 70 JLg Pb/tOO ml blood, is about three times the 'normal' value (in the range 15-30 JLg Pb/100ml blood). This small difference is remarkable from the toxicological standpoint. The key concept here is control of dis­ persal. The industrial actions of man bring contact with a wide variety of substances, some of which are poisonous or dangerous. In such cases pro­ tective measures are taken to keep hazardous exposure to a minimum. In the of lead compounds, stringent regulations are production and distribution enforced. The exception to this is in the dispersal of lead from vehicle exhausts following purchase from the petrol pump. Perhaps man's long­ standing acquaintance with lead in home and industry is responsible for a complacency which until only recently has been unquestioned. Beginning in the late 1960s, evidence began to accumulate suggesting that lead at relatively low levels of exposure might be causing negative effects on neurobiological function.