The Culture of Power in Serbia: Nationalism and the Destruction of Alternatives

رژیم اسلوبودان میلوشویچ و حزب سوسیالیست صربستان (SPS) چگونه در قدرت باقی می‌ماند؟ از زمان مشروعیت بخشیدن به قدرت خود در سال 1990، SPS هرگز اکثریت آرا را در انتخابات به دست نیاورده است. علاوه بر این، در سه درگیری نظامی شکست خورده است، بیش از 500000 پناهنده ایجاد کرده است، تحت نظارت شدیدترین تورم در دوران مدرن بوده و در وعده اصلی خود برای دیدن "همه صرب ها در یک دولت" شکست خورده است. فرهنگ قدرت در صربستان، اریک گوردی بررسی می‌کند که چگونه دولت میلوشویچ با وجود شکست‌ها و ناکامی‌هایی که اکثر رژیم‌های دیگر را سرنگون می‌کرد، دوران تصدی خود را طولانی می‌کند.

گوردی پاسخ را در زندگی روزمره پیدا می کند. رژیم میلوشویچ تا حد زیادی موفق شده است که جایگزین هایی برای حکومت خود در دسترس نباشد. با کنترل جنبه های کلیدی زندگی روزمره، از جمله سیاست، رسانه، و موسیقی عامه پسند، مخالفت را با بستن صداهای جایگزین تضعیف کرده است. نتیجه فضایی است که در آن مردم احساس می‌کنند کنترل زندگی خصوصی و محیط فرهنگی خود را از دست داده‌اند.

با این وجود، گوردی دلیلی برای خوش‌بینی در مورد چشم‌انداز بلندمدت صربستان پیدا می‌کند. هجوم رژیم به موسیقی عامه پسند تا حد زیادی شکست خورده است و تنها موفقیت جزئی در کنترل رسانه ها داشته است که نشان می دهد استراتژی فعلی برای همیشه کارساز نخواهد بود. به نظر گوردی، رژیم میلوشویچ آینده محدودی دارد.

فرهنگ قدرت در صربستان دیدگاه تازه ای را برای خوانندگان علاقه مند به اروپای شرقی معاصر، در استراتژی ها و تاکتیک های استبدادی فراهم می کند. رژیم‌ها، در جامعه‌شناسی زندگی روزمره، و در پتانسیل سیاسی فرهنگ.

How does the regime of Slobodan Milošević and his Socialist Party of Serbia (SPS) remain in power? Since legitimizing its power in 1990, the SPS has never received a majority of votes in an election. Furthermore, it has been defeated in three military conflicts, produced more than 500,000 refugees, presided over the most extreme hyperinflation in modern times, and failed in its original defining promise to see "all Serbs in one state." In The Culture of Power in Serbia, Eric Gordy explores how the Milošević government prolongs its tenure despite failures and setbacks that would have brought down most other regimes.

Gordy finds the answer in everyday life. The Milošević regime has largely succeeded in making alternatives to its rule unavailable. By controlling key aspects of daily life, including politics, media, and popular music, it has undermined opposition by closing off alternative voices. The result is an atmosphere in which people feel they have lost control over their private life and cultural environment.

Nevertheless, Gordy finds reason to be optimistic about the long-term prospects for Serbia. The regime's forays into popular music have largely failed, and it has had only partial success in controlling the media, suggesting that the present strategy will not work forever. In Gordy's judgment, the Milošević regime has a limited future.

The Culture of Power in Serbia provides fresh perspective for readers interested in contemporary Eastern Europe, in the strategies and tactics of authoritarian regimes, in the sociology of everyday life, and in the political potential of culture.