The Cultivation of Body and Mind in Nineteenth-Century American Delsartism

این مطالعه اقتباس آمریکایی از تئوری و عمل معلم بازیگری، آواز و زیبایی‌شناسی فرانسوی، فرانسوا دلزارت را شرح می‌دهد. دلسرتیسم توسط استیل مکای، تنها شاگرد آمریکایی دلسارت در ایالات متحده معرفی شد. دلسارتیسم آمریکایی، با تأکید بر فرهنگ و بیان فیزیکی، تفاوت چشمگیری با آثار دلسارته در فرانسه داشت. این سیستم از آموزش حرفه ای برای بازیگران و سخنوران به ابزاری برای فرهنگ بدنی و بیان تبدیل شد که در میان زنان و دختران طبقه متوسط ​​و بالای آمریکایی رایج شد. این به زنان قرن نوزدهمی اجازه داد تا به بدن خود توجه کنند، فیزیک بدنی خود را کشف کنند و در مکان های قابل قبول اجتماعی اجرا کنند. در جلوه های بعدی خود، دلسرتیسم بر رقص نوآورانه هنرمندانی مانند ایزدورا دانکن، روث سنت دنیس و تد شاون تأثیر گذاشت. اطلاعات بیوگرافی در مورد برجسته ترین چهره ها در توسعه دلسارتیسم آمریکایی همراه با بحث در مورد گسترش دلسارتیسم در سراسر ایالات متحده و آلمان ارائه شده است. رویکرد دلسارتی به آموزش و بیان از دلسارت و مکای از طریق تئوری، تدریس و عملکرد ژنویو استبینز، برجسته‌ترین طرفدار آمریکایی این سیستم، ردیابی شده است.

این کار برای شما جذاب خواهد بود. محققان تاریخ رقص و مطالعات زنان در اواخر قرن نوزدهم. مورخان تئاتر از شرح مفصل این سیستم که توسط Steele Mackaye به عنوان آموزش بازیگران توسعه و آموزش داده شده است، قدردانی خواهند کرد. اگرچه دلسارتیسم به عنوان مرتبط با تاریخ رقص مدرن شناخته شده است، اطلاعات و تحقیقات کمی قبلاً منتشر شده است که این جنبش را عمیقاً بررسی می کند و اهمیت آن را برای آموزش فیزیکی و فرهنگی زنان در آمریکای قرن نوزدهم مورد بحث قرار می دهد. عکس‌ها متن را نشان می‌دهند و کتاب‌شناسی گسترده به عنوان راهنمای مفیدی برای تحقیقات بیشتر عمل می‌کند.

This study chronicles the American adaptation of the theory and practice of the French acting, singing, and aesthetics teacher, Francois Delsarte. Delsartism was introduced in the United States by Steele Mackaye, Delsarte's only American student. American Delsartism, with its emphasis on physical culture and expression, differed significantly from Delsarte's works in France. The system evolved from professional training for actors and orators to a means of physical culture and expression that became popular among middle and upper class American women and girls. It allowed nineteenth-century women to pay attention to their bodies, to explore their own physicality, and to perform in a socially acceptable venues. In its later manifestations, Delsartism influenced the innovative dance of such artists as Isadora Duncan, Ruth St. Denis, and Ted Shawn. Biographical information on the most notable figures in the development of American Delsartism is presented along with a discussion of the spread of Delsartism throughout the United States and to Germany. The Delsartean approach to training and expression is traced from Delsarte and Mackaye through the theory, teaching, and performance of Genevieve Stebbins, the most notable American proponent of the system.

This work will appeal to scholars of dance history and of late nineteenth-century women's studies. Theater historians will appreciate the detailed account of the system as developed and taught by Steele Mackaye as training for actors. Although Delsartism has been acknowledged as relevant to the history of modern dance, scant information and research has previously been published which explores the movement in depth and discusses its importance to women's physical and cultural education in nineteenth-century America. Photographs illustrate the text and an extensive bibliography serves as a useful guide for further research.