The China Problem in Postwar Japan: Japanese National Identity and Sino-Japanese Relations

دهه 1970 دوره تغییرات چشمگیری در روابط بین ژاپن و جمهوری خلق چین (PRC) بود. دو کشور برای اولین بار روابط دیپلماتیک برقرار کردند، روابط اقتصادی نزدیکی برقرار کردند و به توافقات سیاسی دست یافتند که هنوز روابط را هدایت و محدود می کند. این کتاب تاریخچه ای از این دوره اساسی در روابط چین و ژاپن را ارائه می دهد. این یک تاریخ دیپلماتیک به‌روز از روابط را ارائه می‌کند، اما همچنین از این فراتر می‌رود و استدلال می‌کند که روابط ژاپن با چین باید در چارچوب یک «مشکل چین» بزرگ‌تر درک شود که از یک رقابت داخلی برای تعریف هویت ملی ژاپن جدایی‌ناپذیر بود. .

مشکل چین در ژاپن پس از جنگ برخی ادعاها یا فرضیات رایج در مورد نقش هویت ملی ژاپن در روابط چین و ژاپن پس از جنگ را به چالش می کشد و نشان می دهد که چگونه تاریخ روابط ژاپن با چین در دهه 1970 بر اساس قوت هویت ملی ژاپن شکل گرفته است نه ضعف آن.

The 1970s were a period of dramatic change in relations between Japan and the People's Republic of China (PRC). The two countries established diplomatic relations for the first time, forged close economic ties and reached political agreements that still guide and constrain relations today. This book delivers a history of this foundational period in Sino-Japanese relations. It presents an up-to-date diplomatic history of the relationship but also goes beyond this to argue that Japan's relations with China must be understood in the context of a larger “China problem” that was inseparable from a domestic contest to define Japanese national identity.

The China Problem in Postwar Japan challenges some common assertions or assumptions about the role of Japanese national identity in postwar Sino-Japanese relations, showing how the history of Japanese relations with China in the 1970s is shaped by the strength of Japanese national identity, not its weakness.