The Biology of Aging

خود محوری به طور مشخص انسان است. طبیعی است که علاقه اصلی ما خودمان باشد و یکی از دغدغه های اصلی ما چیزی باشد که شخصاً ما را تحت تأثیر قرار می دهد. پیری و مرگ - جهانی و اجتناب ناپذیر همیشه مورد توجه قانع کننده بوده است. توضیحات عرفانی زمانی ابداع شد که پاسخ های علمی نداشت. و فیزیولوژی ناخالص با توسعه دانش علمی، فرآیندهای آناتومی توضیح داده شد، و نقش غدد درون ریز آشکار شد. از آنجایی که آشکارا هورمون‌های جنسی با افزایش سن مقداری از قدرت خود را از دست می‌دهند، منطقی است که فرض کنیم این هورمون‌ها نقش عمده‌ای در کاهش رفاه عمومی دارند. اکنون معمای پیری حل می شود. تلاش پونس دو لئون به زودی محقق خواهد شد. شبه‌دانشمندان و کواک‌ها به جایی هجوم آوردند که بیشتر دانشمندان می‌ترسیدند پا بگذارند. زمانی که وعده‌های درخشان جوانی دائمی از طریق پیوند غدد و تزریق توهم‌آمیز بود، مطالعه جدی در مورد روند پیری سال‌ها به عقب برگشته بود. این رشته \"توانایی احترام\" را از دست داده بود و اکثر دانشمندان توانمند از آن اجتناب کردند. کسانی که به جستجوی پاسخ برای سؤالات سخت آن ادامه دادند، شایسته تقدیر ویژه هستند.

Egocentricity is characteristically human. It is natural for our prime in­ terest to be ourselves and for one of our major concerns to be what affects us personally. Aging and death - universal and inevitable­ have always been of compelling concern. Mystical explanations were invented when scientific answers were lacking. and gross physiologi­ As scientific knowledge developed, anatomy cal processes were explained, and the roles of the endocrine glands were revealed. Since the sex hormones obviously lose some of their potency with age, it was logical to assume that they played the major role in declining general well-being. The puzzle of aging would now be solved. The Ponce de Leon quest would soon be fulfilled. Pseudoscientists and quacks rushed in where most scientists feared to tread. By the time the glowing promises of perpetual youth through gland transplants and injections had proved illusory, serious study of the aging process had been set back for years. The field had lost "respect­ ability," and most capable scientists shunned it. Those who did con­ tinue to seek answers to its tough questions deserve special recognition.