The Art of the Public Grovel: Sexual Sin and Public Confession in America

چه سیاستمداری باشید که در حال ادامه دادن با یک کارآموز یا وزیری باشید که با یک فاحشه عکس گرفته است، کشف لزوماً به معنای پایان کار عمومی شما نیست. گناهان خود را با دقت بپذیرید، با استفاده از عناصر اساسی یک اعتراف انجیلی که سوزان وایز باوئر در هنر عمومی گرول شناسایی کرده است، و شما، مانند بیل کلینتون، ممکن است زنده بمانید.

در این تاریخ جذاب و مهم اعتراف عمومی در آمریکای مدرن، بائر توضیح می دهد که چرا و چگونه نوعی از اعتراف که برای اولین بار در میان انجیلیان قرن نوزدهم پدید آمد، امروزه به شکل لازم برای هر گونه اعتراف موفق عمومی به خطا تبدیل شده است - حتی زمانی که خطاکار هیچ ارتباطی با انجیلیسم نداشته باشد و زمینه کاملاً سکولار باشد. او نشان می‌دهد که چگونه احیای پروتستان، روان‌درمانی گروهی، و ظهور تلویزیون گفتگو با یکدیگر ترکیب شدند تا اعترافات به سبک انجیلی را به یک آیین سکولار اصلی تبدیل کنند. کسانی که به این فرم تسلط دارند - بیل کلینتون، جیمی سواگارت، دیوید ویتر و تد هاگارد - شانس زنده ماندن و حتی شکوفایی دارند، در حالی که کسانی که این کار را ندارند - تد کندی، جیم باکر، کاردینال برنارد لاو، مارک فولی ، و الیوت اسپیتزر - هرگز واقعاً بهبود نخواهند یافت.

آشکار کردن لفاظی، الهیات و تاریخی که در پس هر درخواست عمومی موفقیت آمیز برای بخشش نهفته است، هنر زمین های عمومی i> هر کسی که تا به حال فکر کرده است که چرا کلینتون همچنان محبوب است در حالی که باکر از دید عموم دور شد، تد کندی هرگز رئیس جمهور نشد و لاو به رم نقل مکان کرد، علاقه مند خواهد بود.