دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
دانلود کتاب The architecture of error : matter, measure, and the misadventures of precision
دانلود کتاب معماری خطا: ماده، اندازه گیری، و ماجراهای بد دقت
مشخصات کتاب
The architecture of error : matter, measure, and the misadventures of precision
ویرایش:
نویسندگان: Hughes. Francesca
سری:
ISBN (شابک) : 0262526360, 026232606X
ناشر: The MIT Press
سال نشر: 2014
تعداد صفحات: 325
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 10 مگابایت
قیمت کتاب (تومان) : 71,000
کلمات کلیدی مربوط به کتاب معماری خطا: ماده، اندازه گیری، و ماجراهای بد دقت: طراحی معماری. اندازه گیری. معماران -- روانشناسی معماری -- استفاده مجدد و نوسازی تطبیقی. معماری -- ساختمانها -- نشانه ها و بناهای تاریخی. معماری -- تمرین حرفه ای. معماری -- مرجع.
در صورت تبدیل فایل کتاب The architecture of error : matter, measure, and the misadventures of precision به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب معماری خطا: ماده، اندازه گیری، و ماجراهای بد دقت نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
توضیحاتی در مورد کتاب معماری خطا: ماده، اندازه گیری، و ماجراهای بد دقت
وقتی معماران حتی دیوارهای آجری را تا شش رقم اعشار با نرم افزار طراحی شده برای برش عدسی ترسیم می کنند، واضح است که منطقی که زمانی روابط بین دقت و خطای مصالح در ساخت و ساز را سازماندهی می کرد، از بین رفته است. به نظر میرسد که «دقت» که قبلاً یک اصطلاح بیمعنا بود، از قراردادش با حقیقت جدا شده است. در این میان خطا و فضای همیشه سیاسی مخالف آن، خود را از نو پیکربندی کرده است. در معماری خطا فرانچسکا هیوز استدلال می کند که پشت فتیش سازی حاد معمار از دقت اضافی، ترس خاصی از خطای فیزیکی نهفته است. او می پرسد که اگر بخواهیم تحولات فرهنگی و فناوری محوری مدرنیسم را نه آنقدر ناشی از عللی که روایات آن اعلام می کنند، بلکه ناشی از وحشتی ناگفته از دست دادن کنترل بر خطا، زندگی مادی و هر آنچه مهم است در نظر بگیریم، چه می شود؟ مخفف؟ هیوز عدم تحمل فزاینده هوسهای مواد را دنبال میکند - از حذف زینتها گرفته تا ساخت دیجیتالی - که باعث رد کورکورانه مواد آلی، تکثیر آزمایشهای مواد، و موانع بلاغیای شد که سایبرنتیک را نابود کرد. او می پرسد که چرا هر چه بیشتر خطای فیزیکی را کنار می گذاریم، بیشتر از آن می ترسیم؟ تحلیل هیوز از دقت اضافی، معماری ترس را آشکار می کند که سیاست آن باید زیر سوال رود. هیوز با پیشنهاد خطا بهعنوان مقولهای جدید برای اندیشههای معماری، از دیگر رشتهها و شیوههایی استفاده میکند که دقت و شکست را مورد بررسی قرار دادهاند، با استناد به کار دانشمندان نانسی کارترایت و اولین فاکس کلر و هنرمندان تجسمی گوردون ماتا کلارک، باربارا هپورث، ریچل وایترید، و دیگران. او استدلال میکند که این متخصصان غیرمعمار نشان میدهند که نباید خطا را کنار گذاشت و میتوان دقت را پاسخگو کرد.
توضیحاتی درمورد کتاب به خارجی
When architects draw even brick walls to six decimal places with software designed to cut lenses, it is clear that the logic that once organized relations between precision and material error in construction has unraveled. Precision, already a promiscuous term, seems now to have been uncoupled from its contract with truthfulness. Meanwhile error, and the always-political space of its dissent, has reconfigured itself. In The Architecture of Error Francesca Hughes argues that behind the architect's acute fetishization of redundant precision lies a special fear of physical error. What if we were to consider the pivotal cultural and technological transformations of modernism to have been driven not so much by the causes its narratives declare, she asks, as by an unspoken horror of loss of control over error, material life, and everything that matter stands for? Hughes traces the rising intolerance of material vagaries -- from the removal of ornament to digitalized fabrication -- that produced the blind rejection of organic materials, the proliferation of material testing, and the rhetorical obstacles that blighted cybernetics. Why is it, she asks, that the more we cornered physical error, the more we feared it? Hughes's analysis of redundant precision exposes an architecture of fear whose politics must be called into question. Proposing error as a new category for architectural thought, Hughes draws on other disciplines and practices that have interrogated precision and failure, citing the work of scientists Nancy Cartwright and Evelyn Fox Keller and visual artists Gordon Matta-Clark, Barbara Hepworth, Rachel Whiteread, and others. These non-architect practitioners, she argues, show that error need not be excluded and precision can be made accountable.
