The Archaeology of Houses and Households in the Native Southeast

مطالعه قانع‌کننده بنجامین ای. BR>باستان شناسی خانه ها و خانوارها در بومی جنوب شرقی کمک زیادی به مطالعه باستان شناسی خانگی و معماری داخلی در منطقه می کند. این حجم قابل توجه داده‌های قبلاً منتشر شده و منتشر نشده را در مورد جوامع جنوب شرقی ترکیب می‌کند و اولین تلاش سیستماتیک برای درک توسعه خانه‌ها و خانوارها است که از طریق چارچوب نظری توسعه‌یافته از مطالعات گسترده در انسان‌شناسی فرهنگی و باستان‌شناسی تفسیر شده است.

دستاورد اصلی Steere گردآوری یکی از بزرگترین و دقیق ترین مجموعه داده های معماری برای جنوب شرقی است که شامل داده های 1258 سازه داخلی و عمومی از 65 مکان باستان شناسی در کارولینای شمالی، جورجیا، آلاباما، تنسی، کنتاکی و جنوب است. بخش هایی از میسوری، ایندیانا، و ایلینوی. داده‌های کمیاب از گزارش‌های مدیریت منابع فرهنگی که به سختی یافت می‌شوند نیز گنجانده شده‌اند، که یک محدوده زمانی و جغرافیایی گسترده ایجاد می‌کند و به عنوان یکی از ویژگی‌های قابل توجه کتاب عمل می‌کند، که مطمئناً برای باستان‌شناسان و مردم‌شناسان علاقه‌مند به مقایسه ارزش قابل توجهی دارد. مطالعات معماری.
 
مشابه سایر تحلیل‌ها، تحقیقات Steere از زوایای نظری و خطوط شواهد متعددی برای پاسخ به سؤالات باستان‌شناسی در مورد خانه‌ها و افرادی که آنها را ساخته‌اند، استفاده می‌کند. با این حال، بر خلاف سایر بررسی های باستان شناسی خانگی، این پروژه دوره های زمانی متعددی را در بر می گیرد (وودلند، می سی سی پی، و تاریخی). کاملاً بر جنوب شرقی متمرکز است. دارای یک رویکرد یکپارچه تر، با استفاده از داده ها از یک پایگاه داده واحد و یکنواخت. و معماری داخلی را به عنوان مدرکی برای بازسازی زندگی روزمره در مکان‌های باستان‌شناسی بزرگ در مقیاسی بسیار گسترده‌تر از سایر تحقیقات، امتیاز می‌دهد.

Benjamin A. Steere’s compelling study explores the evolution of houses and households in the southeastern United States from the Woodland to the Historic Indian period (ca. 200 BC to 1800 AD).

The Archaeology of Houses and Households in the Native Southeast contributes enormously to the study of household archaeology and domestic architecture in the region. This significant volume combines both previously published and unpublished data on communities from the Southeast and is the first systematic attempt to understand the development of houses and households as interpreted through a theoretical framework developed from broad-ranging studies in cultural anthropology and archaeology.
 
Steere’s major achievement is the compilation of one of the largest and most detailed architectural datasets for the Southeast, including data for 1,258 domestic and public structures from 65 archaeological sites in North Carolina, Georgia, Alabama, Tennessee, Kentucky, and the southern parts of Missouri, Indiana, and Illinois. Rare data from hard-to-find cultural resource management reports is also incorporated, creating a broad temporal and geographic scope and serving as one of many remarkable features of the book, which is sure to be of considerable value to archaeologists and anthropologists interested in comparative studies of architecture.
 
Similar to other analyses, Steere’s research uses multiple theoretical angles and lines of evidence to answer archaeological questions about houses and the people who built them. However, unlike other examinations of household archaeology, this project spans multiple time periods (Woodland, Mississippian, and Historic); is focused squarely on the Southeast; features a more unified approach, using data from a single, uniform database; and privileges domestic architecture as a line of evidence for reconstructing daily life at major archaeological sites on a much broader scale than other investigations.