The Annexation of Eupen-Malmedy: Becoming Belgian, 1919–1929

این کتاب به بررسی تاریخ الحاق بلژیک به قلمروهای آلمانی سابق یوپن و مالمدی در دوره بین‌جنگ می‌پردازد. این کتاب با تمرکز بر رژیم گذرای هرمان بالتیا و دوگانگی بلژیک در مورد سرنوشت سرزمین‌های جدیدش، روابط تیره بین رژیم بالتیا و بروکسل، مسیر رژیم برای انحلال و بازگرداندن ناموفق قلمرو به آلمان را ترسیم می‌کند. وینسنت اوکانل از طریق تجزیه و تحلیل دقیق منابع اولیه، تلاش‌های دولت موقت بالتیا را برای جذب ساکنان منطقه در بلژیک بررسی می‌کند. او استدلال می کند که شکست نهایی این یکسان سازی ممکن است نه تنها به تحریک بی وقفه طرفدار آلمان، بلکه به سیاست معیوب بلژیک از همان ابتدا بازگردد. این کتاب که در چارچوب یک اروپای پس از ورسای قرار دارد، یک مطالعه موردی جالب نه تنها از فرورفتگی‌ها و جریان‌های سیاست بین‌الملل در سراسر مناطق مرزی اروپا در سال‌های بین دو جنگ، بلکه نحوه واکنش مردم به تغییرات حاکمیت ملی را ارائه می‌کند.

This book examines the history of Belgium’s annexation of the former German territories of Eupen and Malmedy during the interwar period. Focusing on Herman Baltia’s transitory regime and Belgium’s ambivalence about the fate of its new territories, the book charts the strained relations between Baltia’s regime and Brussels, the regime’s path to dissolution, and the failed retrocession of the territory to Germany. Through close analysis of primary source material, Vincent O’Connell investigates the efforts of Baltia’s provisional government to assimilate the region’s inhabitants into Belgium. The ultimate failure of that assimilation, he argues, may be traced back not only to incessant pro-German agitation, but to flawed Belgian policy from the outset. Framed in the context of a post-Versailles Europe, the book offers an interesting case study not only of the ebbs and flows of international politics across the frontier zones of Europe in the interwar years, but of how populations react to changes in national sovereignty.