The Aesthetics of Dress

این کتاب به بررسی روابط بین نحوه ظاهر و احساس بدن در زندگی روزمره از طریق زیبایی شناسی می پردازد. تغییر اخیر از زیبایی‌شناسی کانتی به سمت مسیری اجراشده‌تر، این درک را در هسته‌ی خود قرار می‌دهد که جهان به‌عنوان امکاناتی برای کنش تجربه می‌شود، و برای این درک حیاتی این است که چگونه حرکت بدن تجربیات و معناهای چندگانه پیش‌زبانی ایجاد می‌کند. بنابراین این مسیر به اهمیت نقش بدن در کار در ارتباط با شناخت در ایجاد این تجربیات پی می برد. با این وجود، این توجه عمدتاً بر چگونگی "احساس" بدن از طریق درگیری متمرکز شده است، نه اینکه چگونه ظاهر می شود. این ممکن است مشکل ساز باشد، زیرا درک این نکته ضروری است که بدن در زندگی روزمره برهنه نیست و بنابراین از طریق لباس به دنبال بازگرداندن تعادل بین ظاهر و احساس هستیم.

ما بدن خود را برای برقراری ارتباط "لباس" می کنیم. - برای ابراز اطمینان (یا نه)، هویت، موقعیت، آرزوها، وابستگی ها و غیره. ما مطابق موقعیت/مخاطب و غیره لباس می پوشیم. ممکن است برای جلب توجه، محافظت یا پنهان کردن بدن باشد. ممکن است برای برجسته کردن قد، یا اعتقاد مذهبی، یا صرفاً شوکه کردن یا مطابقت دادن باشد. اساساً این فقط لباسی نیست که می پوشیم - به عنوان مثال، مو، آرایش، جواهرات، کیف دستی، کفش، پیرسینگ، خالکوبی - در مجموع اینها نحوه "لباس" بدن ما را تشکیل می دهند. بنابراین، ظاهر (و همچنین احساس) بدن بسیار مهم است اگر بخواهیم از یک رویکرد اجرایی به زیبایی شناسی قدردانی کنیم.

This book explores the relationships between how the body appears and feels in everyday life through aesthetics. The recent shift away from Kantian aesthetics towards a more enacted route places at its core the realization that the world is experienced as possibilities for action, and critical to this understanding is how the body’s movement generates multiple pre-linguistic experiences and meaning. This route therefore realizes the importance of the body’s role in working in conjunction with cognition in generating these experiences. Nevertheless, this attention has predominantly focused on how the body ‘feels’ through engagement, rather than how it appears. This might be problematic as it is essential to appreciate that the body is not naked in everyday life, and therefore through dress we look to restore the balance between appearance and feel.

We ‘dress’ our bodies to communicate – to express our confidence (or not), identity, status, aspirations, affiliations etc. We dress according to the situation/audience etc. It might be to attract attention, to protect or to hide the body. It might be to accentuate height, or religious belief, or simply to shock or conform. Essentially, it is not simply clothing that we wear that achieves this – for example, hair, makeup, jewellery, handbags, shoes, piercings, tattoos – cumulatively these constitute how we ‘dress’ our bodies. Thus, the appearance (as well as the feel) of the body is significant if we are to appreciate an enacted approach to aesthetics.