Terrorist Assemblages: Homonationalism in Queer Times

در این اثر راهگشا، جاسبیر کی. پوار استدلال می کند که پیکربندی های جنسی، نژاد، جنسیت، ملت، طبقه و قومیت در ارتباط با نیروهای معاصر امنیتی سازی، ضد تروریسم و ​​ملی گرایی در حال همسویی مجدد هستند. او بررسی می‌کند که چگونه سیاست لیبرال، سوژه‌های عجیب و غریب خاصی را از طریق تحولاتی از جمله به رسمیت شناختن حقوقی که در لغو قوانین ضد لواط و تکثیر نمایندگی‌های بیشتر جریان اصلی وجود دارد، به میان می‌آورد. این ادغام بسیاری از افراد عجیب و غریب را از ساخت خود به عنوان چهره های مرگ (از طریق اپیدمی ایدز) به موضوعات مرتبط با ایده های زندگی و بهره وری (ازدواج همجنس گرایان و خویشاوندی باروری) تغییر داده است. با این حال، Puar ادعا می کند که این گنجاندن ضعیف برخی از سوژه های دگرباش بستگی به تولید جمعیت بدن های تروریستی شرقی دارد. ایدئولوژی های ناهنجار که دولت-ملت ایالات متحده مدت ها بر آنها تکیه کرده است، اکنون با ایدئولوژی های همسان هنجاری همراه است که آرمان های نژادی، طبقاتی، جنسیتی و ملی محدود را تکرار می کند. این «هم‌ناسیونالیسم‌ها» به کار گرفته شده‌اند تا میهن‌پرستان آمریکایی «به‌درستی ناهمسان» و اکنون «به‌درستی هم‌جنس» را از شبه‌های تروریستی که به‌طور منحرف جنسی و نژادپرستانه‌اند – به‌ویژه سیک‌ها، مسلمانان و عرب‌ها – که برای بازداشت و محاصره شده‌اند، تشخیص دهند. تبعید.

Puar تئوری فمینیستی فراملی و دگرباشان، بیوپولیتیک فوکویی، فلسفه دلوزی، و نقد علم فناوری را با هم ترکیب می‌کند و از طیف فوق‌العاده‌ای از منابع، از جمله متون دولتی، تصمیمات قانونی، فیلم‌ها، تلویزیون، داده‌های قوم‌نگاری، رسانه های عجیب و غریب، و فعالان سازماندهی مواد و مانیفست. او با نگاهی به رویدادها و پدیده های فرهنگی مختلف، پیوندهای دردسرساز بین تروریسم و ​​تمایلات جنسی را برجسته می کند: در پاسخ های فمینیستی و عجیب به عکس های ابوغریب، در پاسخ های پیروزمندانه به تصمیم لارنس دادگاه عالی که قوانین ضد لواط را لغو می کند. در تدابیری که سیک‌های آمریکایی و دگرباشان دیاسپوریک آسیای جنوبی اتخاذ می‌کنند تا به عنوان تروریست معرفی نشوند، و در آنچه که Puar استدلال می‌کند اسلام‌هراسی رو به رشد در سازمان‌های دگرباشان جهانی است.