Teaching in the Terrordome: Two Years in West Baltimore with Teach for America

فقط 50 درصد از کودکانی که در فقر بزرگ می شوند، دیپلم دبیرستان را دریافت می کنند. از هر ده فقط یک نفر از دانشگاه فارغ التحصیل می شود. هدر کرن لنیر که با این آمار نگران کننده مجبور شد به Teach For America (TFA) پیوست، برنامه ای که فارغ التحصیلان دانشگاهی مشتاق اما بی تجربه را برای تدریس به فقیرترین مناطق آمریکا سوق می دهد و از آنها می خواهد که هر کاری لازم است انجام دهند تا بچه های محروم خود را تا بقیه دستگیر کنند. از کشور.

با کمی بیش از پنج هفته اردوی آموزشی معلمان و آگاهی از اینکه دیوید سایمون از مدرسه آینده خود به عنوان "The Terrordome" یاد می کند، نوعدوست و ساده لوح لانیر خود را وقف دستیابی به اهداف برنامه کرد اما در همه جبهه ها با موانعی روبرو شد. خود ساختمان به قدری در وضعیت نامناسبی قرار داشت که کاشی ها به طور تصادفی از سقف می افتادند. بچه‌ها از سالن‌ها تمام روز به کلاس‌ها رفتند و حتی برنامه‌ریزی‌شده‌ترین فعالیت‌های آموزشی را مختل کردند. در وسط یک درس، دانش آموزی سرگردان درب کلاسش را آتش زد. برخی از همکاران که فوراً به نیات TFA مشکوک شده بودند، از کمک و تدارکات خودداری کردند. (یکی از معلمان گفت: "آنها فکر می کنند که شما در تلاش برای "نجات" کودکان هستید.) و اگرچه دانش آموزان دبیرستانی بنا به تعریف می توانند مقاوم باشند، در بالتیمور غربی آنها تخم مرغ پرتاب کردند، لاستیک ها را قطع کردند و جان معلمان را تهدید کردند. در عرض چند هفته، لنیر متوجه شد که وظیفه ای که به عهده او گذاشته شده است - دستیابی به دستاوردهای قابل اندازه گیری در یادگیری دانش آموزانش - به چیزی نزدیک به یک معجزه نیاز دارد.

فوق العاده نوشته شده و به موقع، < I>Teaching in the Terrordome نگاهی سرسختانه به یکی از دبیرستان های "کارخانه ترک تحصیل" آمریکا می اندازد. اگرچه Teach For America اغلب موفق‌ترین داستان‌های معلم خود را به نمایش می‌گذارد، در این خاطرات قدرتمند، لانیر تجربه رایج‌تری از «تدریس برای آمریکا» را با پیچیدگی متفکرانه، چشم شاعر و صدایی جذاب روشن می‌کند. به همان اندازه که لانیر برای تبدیل شدن به یک معلم شایسته تلاش کرد، متوجه شد که در فیلم The Terrordome، ایده آلیسم کافی نیست. برای استقامت، او باید به سخاوت، فروتنی، کمی کمدی، و تمایل به ظاهر شکست خورده تکیه می کرد. همانطور که او با مدیریت هرج و مرج مدرسه، امکانات در حال فروپاشی، همکاران سوخته و دانش آموزانی که مدرسه خود را به خاطر شکست آن می دانستند، سازگار شد، دیدگاهی درباره وضعیت واقعی بحرانی که TFA برای حل آن در نظر گرفته بود به دست آورد. در نهایت، او متوجه شد که برخلاف قصدش، زنده ماندن در به اصطلاح شهر جذاب توقع بالایی بود.

Only 50 percent of kids growing up in poverty will earn a high school diploma. Just one in ten will graduate college. Compelled by these troubling statistics, Heather Kirn Lanier joined Teach For America (TFA), a program that thrusts eager but inexperienced college graduates into America’s most impoverished areas to teach, asking them to do whatever is necessary to catch their disadvantaged kids up to the rest of the nation.

With little more than a five-week teacher boot camp and the knowledge that David Simon referred to her future school as “The Terrordome,” the altruistic and naïve Lanier devoted herself to attaining the program’s goals but met obstacles on all fronts. The building itself was in such poor condition that tiles fell from the ceiling at random. Kids from the halls barged into classes all day, disrupting even the most carefully planned educational activities. In the middle of one lesson, a wandering student lit her classroom door on fire. Some colleagues, instantly suspicious of TFA’s intentions, withheld their help and supplies. (“They think you’re trying to ‘save’ the children,” one teacher said.) And although high school students can be by definition resistant, in west Baltimore they threw eggs, slashed tires, and threatened teachers’ lives. Within weeks, Lanier realized that the task she was charged with—achieving quantifiable gains in her students’ learning—would require something close to a miracle.

Superbly written and timely, Teaching in the Terrordome casts an unflinching gaze on one of America’s “dropout factory” high schools. Though Teach For America often touts its most successful teacher stories, in this powerful memoir Lanier illuminates a more common experience of “Teaching For America” with thoughtful complexity, a poet’s eye, and an engaging voice. As hard as Lanier worked to become a competent teacher, she found that in “The Terrordome,” idealism wasn’t enough. To persevere, she had to rely on grit, humility, a little comedy, and a willingness to look failure in the face. As she adjusted to a chaotic school administration, crumbling facilities, burned-out colleagues, and students who perceived their school for the failure it was, she gained perspective on the true state of the crisis TFA sets out to solve. Ultimately, she discovered that contrary to her intentions, survival in the so-called Charm City was a high expectation.