Tausch in Verhandlungen: Ein dynamisches Modell von Tauschprozessen

تصمیمات جمعی به اتفاق آرا در کنار تصمیمات اکثریت در سیاست و تجارت گسترده است. همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید با اصلاح معاهدات اروپایی موافقت کنند. نه تنها ترجیحات مذاکره کننده برای توافق (یا شکست آن) تعیین کننده است، بلکه روند مذاکره نیز که با تعامل شرکت کنندگان شکل می گیرد. به منظور تجزیه و تحلیل این فرآیندهای مذاکره، فرانک آرنت یک مدل نظری رسمی را استخراج می کند و آن را به صورت تجربی با استفاده از مثال کنفرانس بین دولتی آمستردام در سال 1996 آزمایش می کند. توجه ویژه ای به مبادله سیاسی می شود، که به عنوان یک استراتژی اصلی مذاکره درک می شود و نقش آن در یافتن مصالحه تجزیه و تحلیل می شود.

Kollektive Entscheidungen unter Einstimmigkeit sind neben Mehrheitsentscheidungen in Politik und Wirtschaft weit verbreitet. Einer Reform der Europäischen Verträge müssen alle Mitgliedstaaten der Europäischen Union zustimmen. Bestimmend für die Einigung (oder deren Scheitern) sind nicht nur die Präferenzen der Verhandler, sondern auch der Verhandlungsverlauf, der durch die Interaktion der Teilnehmer geprägt wird. Um diese Verhandlungsprozesse zu analysieren leitet Frank Arndt ein formales theoretisches Modell ab und überprüft es empirisch am Beispiel der Amsterdamer Regierungskonferenz 1996. Besondere Berücksichtigung findet hierbei politischer Tausch, der als zentrale Verhandlungsstrategie wahrgenommen und dessen Rolle bei der Kompromissfindung analysiert wird.