Syntax and prosody: Interacting coding systems in Dolakha Newar

دسته بندی: خارجی
ویرایش:  
نویسندگان: Genetti Carol.  
سری:  
 
ناشر:  
سال نشر:  
تعداد صفحات: 15 
زبان: Nepali-English 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 5 مگابایت 

قیمت کتاب (تومان) : 72,000

در: SEALS XIII Papers from the 13th Annual Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society 2003, ed. آی شویچی و همکاران، کانبرا، استرالیا، ص 53-
66. کانبرا، زبان‌شناسی اقیانوس آرام، دانشکده تحقیقات اقیانوس آرام و مطالعات آسیایی، دانشگاه ملی استرالیا. 2007. - 15 p. متداول‌ترین روش در زبان‌شناسی این است که کلمات، عبارات، جملات یا متون را روی کاغذ رونویسی کنیم و سپس ویژگی‌های زبانی را تجزیه و تحلیل کنیم. در رونویسی این یک روش بسیار عالی و ارزشمند است و من خودم به طور گسترده از آن استفاده کرده ام. با این حال، درک این نکته مهم است که این روش نویسی رونویسی زبانی را به عنوان یک شی ایستا تقویت می کند، در حالی که زبان خود پویا است و در زمان واقعی تولید می شود تا اهداف ارتباطی و تعاملی طرفین را برآورده کند. در تولید زبان، گویندگان دائماً در مورد اینکه چه اطلاعاتی را منتقل کنند، چگونه آن اطلاعات را سازماندهی کنند و چگونه اطلاعات را به گونه ای ارائه کنند که به شنونده امکان پردازش آن را بدهد، تصمیم می گیرند. ما می توانیم درک خود از ساختارهای زبان و نحوه استفاده از آنها را با گسترش روش شناسی خود به گونه ای که به ما امکان می دهد آشکار شدن گفتمان را در زمان واقعی درک کنیم، غنی سازی کنیم. یکی از راه‌های انجام این کار این است که نه تنها با رونوشت‌های ایستا، بلکه با نوارها و ویدیوها نیز کار کنید، زیرا این رسانه‌ها به‌طور خودکار بعد زمانی رویداد گفتار را در خود جای می‌دهند.
هنگامی که صدا را همراه با رونویسی آنالیز می‌کنیم. در متن، ما فوراً متوجه می‌شویم که یک حالت کامل در رویداد گفتاری وجود دارد که اکثر سیستم‌های رونویسی آن را نادیده می‌گیرند. این روش دیگر، البته عروضی است، سازمان‌دهی بخش‌های واج‌شناختی به یک سری از واحدهای سلسله مراتبی، و تولید آنها بر حسب از بلندی صدا، زیر و بمی، سرعت گفتار، و غیره. عروضی و جریان بخشی از گفتار به صورت همزمان تولید می شوند، و هر دو به یک اندازه برای سازماندهی و ارائه گفتمان مهم هستند.

In: SEALS XIII Papers from the 13th Annual Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society 2003, ed. I. Shoichi et al., Canberra, Australia, pp. 53-
66. Canberra, Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University. 2007. - 15 p. The most common methodology in linguistics is to transcribe words, phrases, sentences, or texts onto paper, and then to analyze the linguistic features that are represented in the transcription. This is an excellent and valuable methodology, and I have used it myself extensively. However, it is important to realize that this methodology reifies the linguistic transcription as a static object, whereas language itself is dynamic, produced in real time to meet the communicative and interactional aims of the interlocutors. In producing language, speakers are constantly making decisions about what information to convey, how to organize that information, and how to present the information in a fashion that allows the hearer to process it. We can enrich our understanding of language structures and how they are used by expanding our methodology in a way that allows us to understand the unfolding of the discourse in real time. One way to do this is to work not just with the static transcripts, but with the tapes and videos as well, as these media automatically incorporate the temporal dimension of the speech event.
Once we analyze the sound together with the transcribed text, we realize at once that there is an entire modality in the speech event which most transcription systems ignore.1 This other modality is, of course, prosody, the organization of phonological segments into a series of hierarchical units, and their production in terms of loudness, pitch, rate of speech, etc. Prosody and the segmental stream of speech are produced cotemporally, and both are equally important to the organization and presentation of discourse.