Symbol and Reality: Studies in the philosophy of Ernst Cassirer

از آنجایی که پیشگفتارها، در اکثر موارد، پس از اتمام کتاب نوشته می‌شوند، اما قبل از اینکه خواننده به آن دست یابد، با خواننده روبرو می‌شویم، شاید تعجب آور نباشد که ما معمولاً متوجه می‌شویم نویسنده‌ای با تنبیه‌تر و شایسته‌تر از آنچه که در نهایت داریم مورد خطاب قرار می‌گیرد. مواجهه در صفحات بعدی به هر حال، این نه تنها برخی از خوانندگان، بلکه خود نویسنده کتاب هستند که کارهایی را که انجام داده اند و انجام نداده اند، می خوانند. اگر موارد بالا قاعده باشد، من نیز از آن مستثنی نیستم. لازم نیست به خواننده فهیم گفته شود که مطالعات زیر نه تنها در رویکردهایی که به موضوع یکپارچه خود دارند، بلکه در دقت و در نتیجه کفایت ارائه متفاوت هستند. علاوه بر دلایل معمول این نقص نسبتاً رایج، در مورد کتاب حاضر دلیل دیگری نیز وجود دارد. علیرغم اختصار نسبی آن، فاصله زمانی بین شروع و خاتمه آن حدود بیست سال را شامل می شود. در نتیجه، برخی از بخش‌های (تاریخی و معرفت‌شناختی) منعکس‌کننده دغدغه‌های من با کارهای آسان CASSI RER در دوران دانشجویی در آلمان و فرانسه است. هنگامی که حدود ده سال بعد، کاسیرر در نامه‌ای «شادی بزرگ» و انتظار ادامه تلاش‌های من را با نظارت دقیق‌تر (که به دلیل مرگ نابهنگام او هرگز محقق نشد) ابراز کرد، همه چیز را به من داد. تشویقی لازم بود تا بر روی یک نمایش انتقادی از مفهوم \"شکل نمادین\" او کار کند.

Since prefaces, for the most part, are written after a book is done, yet face the reader before he gets to it, it is perhaps not surprising that we usually find ourselves addressed by a more chastened and qualifying author than we eventually encounter in the ensuing pages. It is, after all, not only some readers, but the writer of a book himself who reads what he has done and failed to do. If the above is the rule, I am no exception to it. The discerning reader need not be told that the following studies differ, not only in the approaches they make to their unifying subject-matter, but also in their precision and thus adequacy of presentation. In addition to the usual reasons for this rather common shortcoming, there is an another one in the case of the present book. In spite of its comparative brevity, the time-span between its inception and termination covers some twenty years. As a result, some (historical and epistemological) sections reflect my preoccupation with CASSI­ RER'S eady works during student days in Germany and France. When, some ten years later, CASSIRER in a letter expressed "great joy" and anticipation for a more closely supervised con­ tinuation of my efforts (which, because of his untimely death, never came to pass), he gave me all the encouragement needed to go to work on a critical exposition of his "symbolic form" con­ cept.