Swans of the Kremlin: Ballet and Power in Soviet Russia

باله کلاسیک شاید بارزترین نماد فرهنگ اشرافی و انزوای آن از بقیه جامعه روسیه در زمان تزارها بود. در پی انقلاب اکتبر، باله، مانند همه هنرها، تحت نظارت مقامات شوروی قرار گرفت. با توجه به این وقایع، بسیاری نگران بودند که گروه های باله امپراتوری منحل شوند. در عوض، شوراها تلاش کردند باله امپراتوری سابق را متناسب با برنامه فرهنگی انقلابی خود شکل دهند و از آن برای آموزش مجدد توده ها استفاده کنند. همانطور که مطالعه پیشگامانه کریستینا ازراهی نشان می دهد، آنها در این تلاش بلندپروازانه برای به دست آوردن کنترل کامل بر هنر موفق نبودند.

قوهای کرملین نگاهی جذاب به برخورد هنر و هنر ارائه می دهد. سیاست در پنجاه سال اول دوره شوروی. عزراحی نشان می دهد که چگونه سازندگان و اجراکنندگان دو گروه اصلی روسیه، ماریینسکی (بعدها کیروف) و بولشوی، در این دوره بی سر و صدا اما به طور موثر در برابر هژمونی فرهنگی شوروی مقاومت کردند. علیرغم تمام کنترل‌هایی که بر روی آنها گذاشته شد، آنها موفق شدند فرم‌ها و سنت‌های کلاسیک گذشته هنری غنی خود را حفظ کنند و شکل هنری خود را بیشتر توسعه دهند. این استانداردهای زیبایی‌شناختی و حرفه‌ای ثابت کرد که قدرت پشت جذابیت جهانی باله است. این گروه‌ها به زودی به نمایشی از دستاوردهای فرهنگی شوروی تبدیل شدند، زیرا آنها مخاطبان غربی را در دوران جنگ سرد مجذوب خود کردند.

بر اساس تحقیقات گسترده خود در بایگانی‌های رسمی و مصاحبه‌های شخصی با بسیاری از هنرمندان و کارکنان، عزراحی ارائه می‌دهد. اولین گزارش از عملکرد درونی این گروه‌های باله مشهور در دوران شوروی. او مبارزات آنها را در دوره پس از انقلاب، اوج آن در دوران طلایی دهه های 1950 و 1960 دنبال می کند و با تولیدات تاریخی آنها که برای جشن پنجاهمین سالگرد انقلاب در سال 1968 به صحنه می رفت، پایان می دهد.