Surviving Death

در این کتاب خارق‌العاده، مارک جانستون درک جدیدی از هویت شخصی و خود ارائه می‌کند و از این طریق گزارشی کاملاً طبیعت‌گرایانه از زنده ماندن مرگ ارائه می‌کند.

مرگ احساس ما از اهمیت خوبی را تهدید می‌کند. همانطور که سقراط می‌گوید، اگر "چیزی در مرگ وجود داشته باشد که برای خوبان بهتر از بدها باشد"، می‌توان با این تهدید روبرو شد. با عملکرد طبیعت این تصاویر فراطبیعت‌گرایانه از پاداش‌های نیکی، هم‌خوانی قابل‌توجهی بین مطالعه فلسفی خود و گزارش خوبی در یهودیت، مسیحیت، هندوئیسم و ​​بودیسم را پنهان می‌کند: انسان خوب کسی است که دچار نوعی مرگ شده است. خود و کسانی که با ورود تخیلی به زندگی دیگران، پیش بینی نیازها و علایق واقعی آنها، زندگی متحول شده ای دارند. به عنوان یک مراقب بشریت که مرگ خود را نسبتاً بی اهمیت می داند، انسان خوب می تواند از طریق مرگ ببیند.

اما این همه ماجرا نیست. ادعاهای دقیق جانستون مبنی بر اینکه هیچ خود پایداری وجود ندارد و هویت ما به شیوه ای خاص «پروتئینی» است، دلالت بر این دارد که خوب ها از مرگ جان سالم به در می برند. با توجه به نگرانی معطوف به آینده که نیکی واقعی را تعریف می کند، خیر به معنای واقعی کلمه در هجوم رو به جلوی نوع بشر زندگی می کند. هر بار که نوزادی به دنیا می آید، یک فرد خوب چهره جدیدی پیدا می کند.