Studies in Spanish Renaissance Thought

علی‌رغم تواضع با دقت برنامه‌ریزی‌شده - و کاملاً توجیه‌شده -، عنوان این کتاب ممکن است بیش از یک خواننده بالقوه را شگفت‌زده کند. طبیعی نیست که مفاهیم بحث برانگیزی مانند «رنسانس»، «تفکر رنسانس»، «رنسانس اسپانیایی» یا حتی «اندیشه اسپانیایی» آزادانه در صمیمیت شلوغ یک خط چاپی به هم پیوند خورده باشند. . نویسنده این مقالات به طرز دردناکی از پیچیدگی زمینی که جرأت پوشش آن را داشته است آگاه است. او همچنین می‌داند که همه مفروضات و دلالت‌های مرتبط با عنوان این کتاب، موضوع مناقشه‌های بزرگی در میان دانشمندان مشهوری بوده است که ادعا می‌کردند (و احتمالاً داشته‌اند) بینش آشکاری نسبت به امور و عقاید بشری داشتند. این که این صفحات اصلاً نوشته شده اند، نیاز به توجیه دارد. من متقاعد شده‌ام که برخی از مناقشات بین مورخان ایده‌ها به موضوعات ماهوی مربوط نمی‌شود، بلکه سلیقه و ویژگی‌های فکری نویسندگان آنها را آشکار می‌سازد. من فکر می‌کنم بسیاری از اختلاف نظرها جنبه زیبایی‌شناسی دارد. کسانی که در برچسب‌های مشخص، طرح‌های واضح و تعمیم‌های جامع لذت خاصی می‌یابند، به سختی می‌توانند همراهی با کسانی را که بر جزئیات، پیچیدگی و رشد ارگانیک اصرار دارند تحمل کنند. معضل کابوس وار که هنوز حل نشده است، بین وحدت و تنوع، بین جهانی و فرد، تاریخ ایده ها را درگیر کرده است.

In spite of its carefully planned - and fully justified - modesty, the title of this book might very well surprise more than one potential reader. It is not normal to see such controversial concepts as "Renaissance," "Renaissance Thought," "Spanish Renaissance," or even "Spanish Thought" freely linked together in the crowded intimacy of one single printed line. The author of these essays is painfully aware of the com­ plexity of the ground he has dared to cover. He is also aware that all the assumptions and connotations associated with the title of this book have been the subject of great controversy among scholars of high repute who claimed (and probably had) revealing insight into human affairs and ideas. That these pages have been written at all therefore needs some justification. I am convinced that certain of the disputes among historians of ideas do not touch upon matters of substance, but rather reveal the taste and intellectual idiosyncracies of their authors. Much of the disagreement is, I think, a matter of aesthetics. Those who find special gratification in well-defined labels, clear-cut schemes, and compre­ hensive generalizations, can hardly bear the company of those who insist upon detail, complexity, and organic growth. The nightmarish dilemma, still unresolved, between Unity and Diversity, between the Universal and the Individual, haunts the History of Ideas.