Strategisches Nachhaltigkeits-Management in der Automobilindustrie: Eine empirische Untersuchung

مفهوم پایداری توازن نگرانی های اقتصادی، اکولوژیکی و اجتماعی را به عنوان یک هدف کلیدی توسعه اجتماعی تعریف می کند. در این زمینه، افزایش فشار عمومی و - تا حدی کمتر - نظارتی بر خودروسازان برای کاهش اثرات منفی محیطی و اجتماعی که تولید می‌کنند، وجود دارد. با این حال، تقاضا برای جهت‌گیری قوی‌تر به سمت اصل پایداری در تضاد آشکار با تقاضاهای اقتصادی بالا به طور همزمان از شرکت‌ها است که سال‌ها به دلیل عملکرد نسبتاً ضعیف اقتصادی مورد انتقاد بازار سرمایه قرار گرفته است.

مارک برونر به طور تجربی تأثیر مفهوم پایداری را بر استراتژی های شرکتی شرکت های خودروسازی جهانی تجزیه و تحلیل می کند. او نشان می دهد که اگرچه آنها به پتانسیل تغییر ارزش - اثر ارزش آفرین یا تخریب ارزش - توسعه پایدار متقاعد شده اند، اما در مدیریت استراتژیک خود فقط به میزان محدودی این مفهوم را در نظر می گیرند. نویسنده به بررسی علل این اختلاف می پردازد و ابزارهایی را برای مدیریت استراتژیک ایجاد می کند که بیشتر از قبل با مفهوم پایداری همسو هستند.

Das Nachhaltigkeitskonzept definiert die Balance wirtschaftlicher, ökologischer und sozialer Belange als maßgebliche Zielsetzung gesellschaftlicher Entwicklung. In diesem Kontext wächst der öffentliche und – in geringerem Maße – auch der regulatorische Druck auf die Automobilhersteller, die von ihnen verursachten negativen ökologischen und sozialen Externalitäten zu vermindern. Die Forderung einer stärkeren Orientierung am Nachhaltigkeitsprinzip steht jedoch im offenbaren Widerspruch zu den zugleich hohen wirtschaftlichen Anforderungen an die Unternehmen, die seit Jahren wegen ihrer relativ schlechten ökonomischen Performance in der Kritik der Kapitalmärkte stehen.

Marc Brunner analysiert empirisch den Einfluss des Konzepts der Nachhaltigkeit auf die Unternehmensstrategien globaler Automobilunternehmen. Er zeigt, dass diese zwar vom Wertveränderungspotential – der wertschaffenden oder wertvernichtenden Wirkung – nachhaltiger Entwicklung überzeugt sind, das Konzept in ihrem strategischen Management dennoch nur begrenzt berücksichtigen. Der Autor untersucht die Ursachen dieser Diskrepanz und entwickelt Instrumente für ein strategisches Management, das sich stärker als bislang am Konzept der Nachhaltigkeit ausrichtet.