Sterbewelten: Eine Ethnographie

تشخیص مرگ مغزی، مراقبت های تسکینی و غیره تکنیک های فرهنگی و اجتماعی هستند که امروزه مرگ و مرگ را تعیین می کنند. بنابراین مردن یک فرآیند صرفاً بیولوژیکی نیست، بلکه در درجه اول یک فرآیند اجتماعی است. کسانی که زنده هستند، مشخص می‌کنند که چه زمانی فردی در حال مرگ یا مرده در نظر گرفته می‌شود و چه اتفاقی باید برای او بیفتد - بنابراین تمرکز نه تنها بر روی فرد در حال مرگ، بلکه بر روی جهان‌های مرگ که به صورت تعاملی تولید می‌شوند، است. روش مردم نگاری نشان می دهد که چگونه این جهان های در حال مرگ از نظر اجتماعی ساخته شده اند. نویسندگان با استفاده از روش‌شناسی ارائه‌شده و نمونه‌های تجربی انتخاب شده نشان می‌دهند که و چگونه نهادینه‌سازی کنونی مردن، افراد را به‌عنوان سوژه‌هایی شکل می‌دهد که باید به اصطلاح آخرین چیزهای خود را به موقع تنظیم کنند تا بتوانند از دستورالعمل‌های امروزی برای «خوب» پیروی کنند. در حال مرگ.

Hirntoddiagnostik, Palliative Care u.a. sind kulturelle und gesellschaftliche Techniken, die das Sterben und den Tod heute bestimmen. Sterben ist daher kein rein biologischer, sondern primär ein sozialer Prozess. Die Weiterlebenden definieren, wann jemand als sterbend, als tot gilt und was mit ihm zu geschehen hat – somit steht dabei nicht nur das sterbende Individuum im Mittelpunkt, sondern interaktiv hergestellte Sterbewelten. Die Methode der Ethnographie zeigt, wie diese Sterbewelten gesellschaftlich aufgebaut werden. Entlang der vorgestellten Methodik sowie ausgewählten empirischen Beispielen zeigen die AutorInnen, dass und wie die aktuelle Institutionalisierung des Sterbens den Menschen als ein Subjekt formt, das rechtzeitig seine sogenannten letzten Dinge regeln muss, um den heutigen Vorgaben des ‚guten‘ Sterbens folgen zu können.