Sonic Bodies: Text, Music, and Silence in Late Medieval England

هنگامی که موسیقی اجرا می کند بدن چیست؟ و برعکس، موسیقی در حالی که از بدن اجراکننده طنین انداز می شود یا از آن بیرون می ریزد چیست؟ Tekla Bude از یک مقدمه ساده شروع می کند - اینکه موسیقی برای اجرای آن به بدن نیاز دارد - تا رابطه بین موسیقی، ماده و بدن در اواخر قرون وسطی را بازنگری کند.

پیشرفت از طریق یک سری مطالعات موردی بود از متون ریچارد رول، والتر هیلتون، مارگری کمپ، جفری چاسر، ویلیام لنگلند و دیگران استدلال می‌کند که نویسندگان «موسیقی» و «بدن» را نه به عنوان ابژه‌های مجزا یا مقوله‌های هستی‌شناختی قبلی، بلکه به عنوان فرآیندهای متقابل وابسته و تعیین‌شده تاریخی که یکدیگر را به شیوه‌های پیچیده و متغیری به وجود می‌آوردند. برای بود، این «جسم‌های صوتی» اغلب غیرمنتظره، عجیب و غریب، حتی عجیب هستند و درک ما از اجزای سازنده‌شان را به چالش می‌کشند.

با تکیه بر مکالمات اخیر درباره تجسم و صدا در نقد ادبی و تئوری موسیقی، Sonic Bodies دو مداخله عمده در این زمینه ها انجام می دهد: اول، جاه ها و کارکردهای تعریفی "موسیقی" و "بدن" را در قرون وسطی گسترش می دهد. دوره زمانی؛ و دوم، نشان می دهد که چگونه تجسم و موسیقایی در نوشتار قرون وسطایی عمیقاً و چند برابر شده اند. بود استدلال می کند که موضوعات ادبی جذاب به معنای واقعی کلمه از موقعیت های موسیقی ساخته شده اند.