Solitude in Society: A Sociological Study in French Literature

رابرت سایر نوع خاصی از هوش ادبی را برای مطالعه خود در مورد مشکل انزوا در جامعه مدرن به ارمغان می آورد. او نمونه‌ای روح‌انگیز از رویکرد جامعه‌شناختی به ادبیات، به‌ویژه رویکردی مارکسیستی را به ما ارائه می‌دهد که یک موضوع ادبی را قویاً به یک واقعیت اجتماعی مرتبط می‌کند. بر خلاف تفسیر اگزیستانسیالیستی از بیگانگی (که در آن انزوا معضل ابدی انسان است)، یک تحلیل مارکسیستی تنهایی در جامعه را دقیقاً به عنوان یک پدیده مدرن تفسیر می کند که مستقیماً با تکامل سرمایه داری پیشرفته مرتبط است.

سایر ابتدا مفهوم تنهایی را آنگونه که در ادبیات کلاسیک مطرح می‌شود بحث می‌کند و آن را با تأکید بر تاریخ ادبی فرانسه تا قرن نوزدهم می‌برد. او در بخش دوم کتاب تفاسیر مفصلی از پنج رمان فرانسوی قرن بیستم (نوشته پروست، مالرو، برنانوس، کامو و ساروت) ارائه می‌کند. این مطالعات عمیق بحث برانگیز، اما متقاعدکننده، مطمئناً بر نحوه نگاه خواننده به نویسندگان مورد نظر تأثیر می گذارد.

Robert Sayre brings a special kind of literary intelligence to his study of the problem of isolation in modern society. He gives us a spirited instance of a sociological approach to literature, more specifically a Marxist approach that forcefully links a literary theme to a social fact. In contrast to the existentialist interpretation of alienation (in which isolation is the eternal dilemma of Man), a Marxist analysis interprets solitude in society as precisely a modern phenomenon, directly related to the evolution of advanced capitalism.

Sayre first discusses the notion of solitude as it is treated in classical literature and carries it through to the nineteenth century, with emphasis on the literary history of France. In the second part of the book he presents detailed interpretations of five twentieth-century French novels (by Proust, Malraux, Bernanos, Camus, and Sarraute). Controversial, but persuasive, these in-depth studies are certain to influence the reader's way of looking at the writers in question.