Solar Bones

*در فهرست طولانی جایزه من بوکر 2017

برنده جایزه گلداسمیتز

برنده رمان سال جوایز کتاب ایرلندی Bord Gáis Energy < br />
An Irish Times* Book Club Choice

\"با ذوق سبک و با نثر کمیاب، کم، دقیق و شاعرانه ، مایک مک کورمک به موسیقی اتفاقاتی که در اطراف ما می افتد می پردازد. یکی از بهترین رمان های سال.\" —Colum McCann، نویسنده اجازه دهید دنیای بزرگ بچرخد و < em>TransAtlantic 

Solar Bones شاهکاری است که سبک و زبان خاص خود را یک خط شکسته می سازد. نتیجه یک حسابداری رویایی از زمان حال است.**

یک اثر حیاتی، لطیف و مرگبار از یکی از مهمترین نویسندگان معاصر ایرلند، Solar Bonesاست. جشنی برای زیبایی غیرمنتظره زندگی و زبان و نزدیکی گریزناپذیر ما به آخرین پایانمان. روز همه روح است و روح مارکوس کانوی پشت میز آشپزخانه اش می نشیند و به یاد می آورد. کانوی در نثری روان و بی امان، زندگی خود را در روستایی ایرلند به یاد می آورد: به عنوان یک پسر و مرد، پدر، شوهر، شهروند. نشخوار فکری او از خاطرات کودکی مهارت پدرش با ماشین‌آلات به کار خودش به عنوان یک مهندس عمران، از تحولات در اقتصاد محلی تا موج جزر و مدی فروپاشی مالی جهانی می‌رود. افکار کانوی هنوز فراتر می رود و به سیستم های وسیع زمانی و تاریخی که همه ما را در خود نگه می دارد، می رود. او در «گرداب وجودش» به پایین خیره می‌شود و همه شرایط مرتبطی را که با هم ترکیب می‌شوند تا او را وارد این لحظه کند، بررسی می‌کند و باعث می‌شود، حتی برای یک لحظه، تمام وحشت و قدردانی را که وجود القا می‌کند، احساس کنیم. p>

**

*Longlisted for the 2017 Man Booker Prize

Winner of the Goldsmiths Prize

Winner of the Bord Gáis Energy Irish Book Awards Novel of the Year 

An Irish Times* Book Club Choice

"With stylistic gusto, and in rare, spare, precise and poetic prose, Mike McCormack gets to the music of what is happening all around us. One of the best novels of the year." —Colum McCann, author of Let the Great World Spin and TransAtlantic 

Solar Bones is a masterwork that builds its own style and language one broken line at a time; the result is a visionary accounting of the now.**

A vital, tender, death-haunted work by one of Ireland’s most important contemporary writers, Solar Bones is a celebration of the unexpected beauty of life and of language, and our inescapable nearness to our last end. It is All Souls Day, and the spirit of Marcus Conway sits at his kitchen table and remembers. In flowing, relentless prose, Conway recalls his life in rural Ireland: as a boy and man, father, husband, citizen. His ruminations move from childhood memories of his father’s deftness with machines to his own work as a civil engineer, from transformations in the local economy to the tidal wave of global financial collapse. Conway’s thoughts go still further, outward to the vast systems of time and history that hold us all. He stares down through the “vortex of his being,” surveying all the linked circumstances that combined to bring him into this single moment, and he makes us feel, if only for an instant, all the terror and gratitude that existence inspires.

**