Soft Governance, International Organizations and Education Policy Convergence: Comparing PISA and the Bologna and Copenhagen Processes

این کتاب به بررسی میزانی می‌پردازد که سازمان‌های بین‌المللی تا چه اندازه اصلاحات در آموزش و پرورش را در کشورهای فدرالیستی با توجه به همگرایی سیاست‌ها شکل داده‌اند. در دموکراسی های پیشرفته، سازمان های بین المللی به طور فزاینده ای در فعالیت های دولت تأثیرگذار شده اند. این همچنین در مورد زمینه‌های سیاستی که به طور سنتی تقریباً منحصراً توسط دولت-ملت تنظیم می‌شوند، صدق می‌کند. نفوذ آنها در زمینه های سیاستی مانند آموزش و پرورش که در آن برای تحریک سیاست های ملی به حکمرانی کاملاً نرم تکیه می کنند چقدر قوی است؟ از منظر علوم سیاسی، سه ابتکار اصلی تحلیل می‌شوند: مطالعه PISA OECD، فرآیند بولونیای اروپا و فرآیند کپنهاگ اتحادیه اروپا. در عرض چند سال، این ابتکارات به تحولات عمیق در عرصه آموزش کمک کرده است. این کتاب با استفاده از مثال‌های سوئیس و ایالات متحده، فرآیندهایی را که در آن دولت‌های ملت با این ابتکارات مطابقت می‌کنند، روشن می‌کند.
div>

This book examines the extent to which international organizations have shaped reforms in education and training in federalist countries with regards to policy convergence. In advanced democracies, international organizations have become increasingly influential in government activity. This also applies to policy fields that have traditionally been nearly exclusively regulated by the nation-state. How strong is their influence in policy fields like education where they rely on purely soft governance to stimulate national policies? From a political science perspective, three major initiatives are analyzed: the OECD’s PISA study, the European Bologna process and the European Union’s Copenhagen process. Within a few years, these initiatives have contributed to deep transformations within the education arena. This book elucidates the processes in which nation-states comply with these initiatives, using the examples of Switzerland and the United States.
div>