So you have Diabetes!

دیابت یکی از قدیمی ترین بیماری های شناخته شده برای بشر است. اولین بار در Ebers Payrus (مصر 1500 قبل از میلاد) ذکر شد و "ادرار عسل" توسط Sushrutha در هند در 400 قبل از میلاد ذکر شد. در قرن اول دوران مسیحیت این بیماری هم در نوشته های رومی و هم در نوشته های چینی و ژاپنی به خوبی شناخته شده بود. واژه دیابت اولین بار توسط یونانیان ابداع شد. به معنای عبور آب است. آنها آن را «ذوب شدن گوشت در آب» به معنای ادرار توصیف کردند. سپس در سال 1674 دکتر ویلیس با حرارت دادن، چشیدن و تبخیر ادرار متوجه شد که یک ماده چسبناک شیرین در آن وجود دارد که البته شکر بود. در آن روزها شکر روت در انگلستان شناخته شده نبود و عسل تنها ماده طعم شیرین واقعی بود. کلمه لاتین "مل" به معنای عسل استفاده شد و این بیماری به دیابت ملیتوس معروف شد - یعنی دفع ادرار عسلی. این هنوز نام کامل بیماری است.

Diabetes is one of the oldest diseases known to mankind. It was first mentioned in the Ebers Payrus (Egypt 1500 BC) and 'honey urine' was noted by Sushrutha in India in 400 BC. By the first century of the Christian era the disease was well known, both in Roman writings and in Chinese and Japanese writings. The word 'diabetes' was first coined by the Greeks. It means a passing-through of water. They described it as a 'melting of flesh into water', meaning urine. Then in 1674 Doctor Willis discovered by heating, tasting and evaporating urine that a sweet sticky substance was in it, which, of course, was sugar. Rut sugar was not known in England in those days and honey was the only real sweet tasting substance. The Latin word 'mel' which means honey was used and the disease came to be known as diabetes mellitus - that is, the passing of honeyed urine. This is still the full name of the disease.