Slow print : literary radicalism and late Victorian print culture

این کتاب فرهنگ ادبی مطبوعات رادیکال بریتانیا را از سال 1880 تا 1910 بررسی می کند، زمانی که شاهد شکوفایی فعالیت های سیاسی رادیکال و همچنین ظهور صنعت چاپ انبوه بودیم. در حالی که رادیکال‌های روشنگری و وارثان آنها چاپ آزاد را عامل تحول انقلابی می‌دانستند، سوسیالیست‌ها، آنارشیست‌ها و رادیکال‌های دیگر این دوره متأخر گمان می‌کردند که مردم توده‌ای نمی‌توانند خارج از نظام سرمایه‌داری وجود داشته باشند. در پاسخ، آنها عمداً مقیاس چاپ را با جذب مخاطبان کوچک و ضد فرهنگی کاهش دادند. \"چاپ آهسته\" مانند \"غذای آهسته\" امروزه به طور فعال در برابر تولید صنعتی و تجاری سازی حوزه های جدید زندگی مقاومت می کند.

این کتاب با استفاده از نشریات و آرشیوهایی که کمتر مورد مطالعه قرار گرفته اند، یک موضوع فراموش شده را آشکار می کند. زمینه ادبی - سیاسی این به بحث گسترده در مطبوعات رادیکال در مورد چگونگی قرار دادن ارزش‌های رادیکال در محیط زیست رسانه‌ای در حال تحول می‌پردازد، بحث‌هایی که برخی از مشهورترین نویسندگان آن دوران (ویلیام موریس و جورج برنارد شاو)، انبوهی از چهره‌های کمتر شناخته شده را درگیر کرده است. (آنی بسانت، سوسیالیست تئوسوفی و ​​اصلاح‌طلب کنترل تولد، ادوارد کارپنتر، پیشگام حقوق همجنس‌گرایان، و آلفرد اوراژ ویراستار پروتومدرنیست)، و تعداد بیشماری ناشناس دیگر.

This book explores the literary culture of Britain's radical press from 1880 to 1910, a time that saw a flourishing of radical political activity as well as the emergence of a mass print industry. While Enlightenment radicals and their heirs had seen free print as an agent of revolutionary transformation, socialist, anarchist and other radicals of this later period suspected that a mass public could not exist outside the capitalist system. In response, they purposely reduced the scale of print by appealing to a small, counter-cultural audience. "Slow print," like "slow food" today, actively resisted industrial production and the commercialization of new domains of life.

Drawing on under-studied periodicals and archives, this book uncovers a largely forgotten literary-political context. It looks at the extensive debate within the radical press over how to situate radical values within an evolving media ecology, debates that engaged some of the most famous writers of the era (William Morris and George Bernard Shaw), a host of lesser-known figures (theosophical socialist and birth control reformer Annie Besant, gay rights pioneer Edward Carpenter, and proto-modernist editor Alfred Orage), and countless anonymous others.