Slow Places in Béla Tarr's Films: The Intersection of Geography, Ecology and Slow Cinema

مکان‌های آهسته در فیلم‌های بلا تار رویکرد بلا تار فیلمساز مجارستانی برای ایجاد جغرافیای بی‌تفاوتی از طریق تکنیک‌های سینمای کند را بررسی می‌کند. از طریق بررسی دقیق فیلم‌شناسی تار، کلارا اوربان مشاهده می‌کند که فضای داخلی او محیط‌های کلاستروفوبیک را فراهم می‌کند که در آن روابط انسانی شکوفا می‌شود، در حالی که نمای بیرونی او به مناظری تبدیل می‌شود که شخصیت‌ها بی‌پایان در آن پرسه می‌زنند. به علاوه، اوربان استدلال می‌کند که استفاده کم تار از حیوانات، تضاد با انسان‌هایی که در این فضاها زندگی می‌کنند، ایجاد می‌کند، زیرا آنها نیز نسبت به سرنوشت انسان‌ها بی‌تفاوت هستند. اوربان از خوانش دقیق فیلم‌های تار - از جمله فیلم‌های کوتاه قبلی او - به همراه اشعار مرتبط، یک فیلم‌شناسی کامل و مصاحبه با تار درباره جنبه‌های این کتاب برای کمک به تحلیل او استفاده می‌کند. در نهایت، این کتاب نگاهی قابل دسترس اما دقیق به موقعیت‌های جغرافیایی و پیامدهای اکولوژیکی کل مجموعه آثار تار ارائه می‌کند.

Slow Places in Béla Tarr’s Films explores Hungarian filmmaker Béla Tarr’s approach to creating geographies of indifference through slow cinema techniques. Through a close examination of Tarr’s filmography, Clara Orban observes that his interiors provide claustrophobic environments in which human relationships have difficult flourishing, while his exteriors become landscapes through which characters wander endlessly. Furthermore, Orban argues, Tarr’s sparse use of animals provides contrast to the humans who inhabit these spaces, as they, too, are indifferent to humans’ fates. Orban utilizes close readings of Tarr’s films—including his earlier short films—along with relevant poems, a thorough filmography, and an interview with Tarr about aspects of this book to aid in her analysis. Ultimately, this book offers an accessible but detailed look at the geographic locations and ecological implications of the entire compendium of Tarr’s productions.