Skunk Hill: A Native Ceremonial Community in Wisconsin

برفراز حومه شهر وود کانتی، ویسکانسین، پاورز بلوف، رخنمون بزرگی از سنگ کوارتزیتی است که در برابر یخچال‌هایی که حومه اطراف را مسطح کرده‌اند، مقاومت می‌کند. این نمادی مناسب برای مردم بومی است که زمانی در دامنه های آن زندگی می کردند و بی سر و صدا در برابر نیروهای اجتماعی که می توانستند فرهنگ آنها را در هم کوبیده و فرسایش دهند مقاومت می کردند. گروه بزرگی از Potawatomi، بسیاری از بازگشت‌کنندگان از منطقه کانزاس پریری باند Potawatomi، روستای Tah-qua-kik یا Skunk Hill را در سال 1905 در بلوف 300 فوتی بر خلاف آنچه عجیب بود، تأسیس کردند. صخره‌های شکلی که بالای تپه قرار داشتند و جامعه را از بادهای سرد زمستانی محافظت می‌کردند.

در Skunk Hill، باستان‌شناس رابرت A. بیرمنگام داستان تا حد زیادی ناشناخته این جامعه را دنبال می‌کند و نقش آن را در حفظ فرهنگ بومی از طریق یک دوره سخت سیاست سرخپوستان ایالات متحده از دهه 1880 تا 1930. تمرکز اصلی داستان، رقص طبل است، همچنین به عنوان رقص رویایی یا طبل بزرگ شناخته می‌شود، یک جنبش احیای فرهنگی پان قبیله‌ای که در طول سرکوب بزرگ، غرب میانه بالا را در بر گرفت و بر ارزش‌های بومی تاکید کرد و رذیلت‌های دنیای سفید را رد کرد. اگرچه جامعه در دهه 1930 منحل شد، اما این مکان که اکنون در فهرست ملی اماکن تاریخی با دو دایره رقص هنوز در محوطه قابل مشاهده است، به عنوان شاهدی بر تلاش اعضای آن برای مقاومت در برابر همسان سازی فرهنگی است.

Rising above the countryside of Wood County, Wisconsin, Powers Bluff is a large outcrop of quartzite rock that resisted the glaciers that flattened the surrounding countryside. It is an appropriate symbol for the Native people who once lived on its slopes, quietly resisting social forces that would have crushed and eroded their culture. A large band of Potawatomi, many returnees from the Kansas Prairie Band Potawatomi reservation, established the village of Tah-qua-kik or Skunk Hill in 1905 on the 300-foot-high bluff, up against the oddly shaped rocks that topped the hill and protected the community from the cold winter winds.

In Skunk Hill, archeologist Robert A. Birmingham traces the largely unknown story of this community, detailing the role it played in preserving Native culture through a harsh period of US Indian policy from the 1880s to 1930s. The story's central focus is the Drum Dance, also known as the Dream Dance or Big Drum, a pan-tribal cultural revitalization movement that swept the Upper Midwest during the Great Suppression, emphasizing Native values and rejecting the vices of the white world. Though the community disbanded by the 1930s, the site, now on the National Register of Historic Places with two dance circles still visible on the grounds, stands as testimony to the efforts of its members to resist cultural assimilation.