Shi’i Interpretations of Islam: Three Treatises on Theology and Eschatology

یکی از برجسته ترین علما و دانشمندان مسلمان عصر قرون وسطی، چندمعیت ایرانی نصیرالدین طوسی (1274-1201) در سنین جوانی به عنوان سپاهیان شیعه به جامعه اسماعیلی نزاری پیوست. چنگیزخان در سرتاسر سرزمین خود سرازیر شد. او در طی یک کار طولانی و برجسته، ابتدا تحت حمایت اسماعیلیان در قلعه الموت، و بعداً با مغولان فاتح، بیش از 150 اثر در موضوعات مختلف از کلام و فلسفه گرفته تا ریاضیات و نجوم ارائه کرد. آثار اصلی او در مورد آموزه اسماعیلی، روضه یی تسلیم (بهشت تسلیم) و زندگینامه سایر و سلوک (تفکر و Action)، در حال حاضر با ترجمه انگلیسی S. J. Badakhchani در دسترس هستند. او در این مجلد، سه اثر کوتاه‌تر اسماعیلی طوسی، یعنی آغاز و انجم (آغاز و پایان)، تولا و اِنجم، چاپ انتقادی و ترجمه‌های جدید ارائه می‌کند. tabarra (همبستگی و جدایی)، و مطلوب المومنین (دیدراتوم مومنان). طوسی در این سه رساله، با اشاره ویژه به ماهیت اولیه انسان، وجود زمینی او در ارتباط با امام و سرنوشت اخروی او، تفاسیر اجمالی از نقوش کلیدی در آموزه اسماعیلیه ارائه می دهد.

One of the most prominent Muslim scholars and scientists of the medieval era, the Persian polymath Nasir al-Din Tusi (1201-1274) joined the Shi‘a Nizari Ismaili community at a young age, as the armies of Genghis Khan poured across his homeland. In the course of a long and eminent career, first under the patronage of the Ismailis at the fortress of Alamut, and later with the conquering Mongols, he produced over 150 works on diverse subjects from theology and philosophy to mathematics and astronomy. His principal works on Ismaili doctrine, the Rawda-yi taslim (The Paradise of Submission) and the autobiographical Sayr wa suluk (Contemplation and Action), are already available in English translation by S. J. Badakhchani. In this volume, he offers new critical editions and translations of three shorter Ismaili works by Tusi, namely Aghaz wa anjam (The Beginning and the End), Tawalla wa tabarra (Solidarity and Dissociation), and Matlub al-mu’minin (Desideratum of the Faithful). In these three treatises, Tusi provides concise interpretations of key motifs in Ismaili doctrine, with special reference to the primordial nature of man, his earthly existence in relation to the imam, and his destiny in the hereafter.