Shaming the Constitution: The Detrimental Results of Sexual Violent Predator Legislation

شکارچیان محکوم به خشونت جنسی بیش از هر جمعیت دیگری مورد توهین قرار می گیرند، بیشتر در معرض ارائه نادرست رسانه ها قرار می گیرند و بیشتر از سایر جمعیت ها از حقوق اولیه انسانی محروم می شوند. شرم‌انگاری قانون اساسینویسندگان مایکل پرلین و هدر کوکولو اهداف قوانین مجرمان جنسی را زیر سؤال می‌برند و رویکردهای جدیدی را برای این پیچیده‌ترین (و بحث‌برانگیز) حوزه قانون و سیاست اجتماعی ارائه می‌کنند.

نویسندگان ادعا می کنند که قوانین و سیاست های مجرمان جنسی خلاف قانون اساسی و ضد تولید هستند. این قانون تا حد زیادی نمی تواند به امنیت عمومی بیافزاید - حتی زندگی را به دلیل مواردی که در برخی موارد، تخلفات ناچیز محسوب می شود، ویران می کند. شرم‌انگاری قانون اساسی از حقوق، علوم رفتاری و سایر رشته‌ها استفاده می‌کند تا نشان دهد که بسیاری از «راه‌حل‌ها» برای مجازات شکارچیان خشونت‌آمیز «اشتباه» هستند، زیرا سرکوب‌کننده‌ترین و بی‌فایده‌ترین قوانین را ایجاد می‌کنند. /P>

علاوه بر ردیابی تاریخچه قوانین مجرمین جنسی، نویسندگان به پرونده جسی تیمندکواس می پردازند که جنایت او باعث "قانون مگان" شد. نقش رسانه ها در ایجاد یک «هراس اخلاقی»؛ آمار و درمان تکرار جرم و همچنین قوانین بین المللی حقوق بشر. در نهایت، آنها توجه خود را به نقص‌های سیستم جلب می‌کنند تا بتوانیم راه‌حل‌هایی پیدا کنیم که به امنیت عمومی کمک می‌کند، به روش‌هایی که اصول قانون اساسی را مسخره نمی‌کند.