Setting Plato Straight: Translating Ancient Sexuality in the Renaissance

وقتی امروز از عشق یا روابط افلاطونی صحبت می کنیم، منظور ما چیزی بسیار متفاوت از آنچه افلاطون بود. برای این کار، ما باید از اومانیست های اروپایی قرن پانزدهم و شانزدهم تشکر کنیم. همانطور که این دانشمندان - که اکثر آنها کاتولیک بودند - افلاطون را می خواندند، هضم می کردند و ترجمه می کردند، خود را با یک مشکل اساسی مواجه کردند: چگونه به متن وفادار باشند و درعین حال ترویج یا همجنس گرایی را تبلیغ نکنیم.

در تاد دبلیو ریزر با تنظیم مستقیم افلاطون، اولین مطالعه پایدار و جامع پاسخ های متنی رنسانس به تمایلات جنسی همجنس گرایان افلاطونی را انجام می دهد. ریزر مجموعه گسترده ای از ترجمه ها، تفسیرها و منابع ادبی را استخراج می کند تا بررسی کند که چگونه مترجمان دوره رنسانس اروس باستان را به روابط غیر اروتیک و غیر همجنس تبدیل کردند. او لنزهای تفسیری به کار گرفته شده توسط مترجمان و شیوه های خواندن و بازخوانی متون افلاطون را تحلیل می کند. علیرغم این پاکسازی، ریزر رگه هایی از تمایلات جنسی همجنس افلاطونی به جای مانده است که حاکی از فرآیند پیچیده و تکرار شونده اصلاح مسیر است- یعنی صاف کردن افلاطون.