Selbstreproduzierende Maschinen: Konrad Zuses Montagestraße SRS 72 und ihr Kontext

Nora Eibisch بر روی فاز کاری اواخر ناشناخته پیشگام رایانه Konrad Zuse تمرکز می کند و آن را در زمینه تاریخ ایده ها قرار می دهد. Zuse به عنوان یک رویاپرداز در مورد سیستم های فنی خود تکراری، کارخانه های خودکفا و هوش مصنوعی ظاهر می شود. تمرکز بر خط مونتاژ SRS 72 است که در اوایل دهه 1970 توسعه یافت. این پروژه اعتقاد Zuse را نشان می دهد که می تواند سیستم های خودکار و خود تکرار شونده را پیاده سازی کند. بر اساس ارزیابی مواد بایگانی، توضیح داده شده است که Zuse چگونه ساخت سیستم را اجرا کرد و چگونه توسعه بیشتر آن را تصور کرد: این باید به سیستم‌های فنی کوچک‌سازی منجر شود که مشابه سلول‌های بیولوژیکی رفتار می‌کنند و استعمار فضا را آماده می‌کنند. این بینش در مفهوم زوزه از جهان دیجیتال طبقه‌بندی می‌شود که با آن همه پدیده‌های واقعیت را به فرآیندهای پردازش اطلاعات ردیابی کرد.

Nora Eibisch fokussiert die bisher unbekannte späte Werkphase des Computerpioniers Konrad Zuse und ordnet diese in ihren ideengeschichtlichen Kontext ein. Zuse erscheint dabei als ein Visionär technischer selbstreproduzierender Systeme, autarker Fabriken und künstlicher Intelligenz. Im Zentrum steht die Anfang der 1970er Jahre entwickelte Montagestraße SRS 72. In dem Projekt offenbart sich Zuses Überzeugung, automatisierte selbstreproduzierende Systeme realisieren zu können. Anhand der Auswertung von Archivalien wird beschrieben, wie Zuse den Bau der Anlage umsetzte und wie er sich ihre Weiterentwicklung vorstellte: Sie sollte zu miniaturisierten technischen Systemen führen, die sich analog zu biologischen Zellen verhalten und die Besiedlung des Weltraums vorbereiten. Diese Vision wird in Zuses Konzept eines digitalen Universums eingeordnet, mit dem er alle Erscheinungen der Wirklichkeit auf Prozesse der Informationsverarbeitung zurückführte.