Selbst- und Fremdzuschreibungen als Aspekte kultureller Identitätsarbeit: Ein Beitrag zur Dekonstruktion kultureller Identität

این کار - با استفاده از نمونه مصاحبه با جوانان یک منطقه ناهمگون قومی در مونیخ - این سوال را دنبال می کند که در کدام زمینه ها و به چه شیوه ای از تفاسیر قومی، فرهنگی و ملی استفاده می شود و تا چه حد کسانی که در موقعیت مصاحبه نقش دارند. خود در نتیجه درک می کنند. از لحاظ نظری، این کار نقطه مقابل مفروضات ذات‌گرایانه درباره تفاوت‌های هویت فرهنگی را ارائه می‌کند. مواضع مطالعات فرهنگی، مطالعات پسااستعماری، گفتمان های آگاهانه فمینیستی و پساساختارگرا به ویژه به عنوان ابزار نظری تحلیل مورد توجه قرار می گیرند. در برابر این پس زمینه، دوره مصاحبه ها به طور خود انعکاسی موضوع تحلیل قرار می گیرد - آنها به عنوان مکان های مداوم \"مبارزه برای معنا\" ، تغییر مداوم موقعیت های (فرهنگی) ، کار هویت فرهنگی تعاملی ظاهر می شوند. از تحلیل مصاحبه ها عمداً در گونه شناسی نشانگرهای هویت فرهنگی اجتناب می شود. در عوض، توجه به تودرتوی تعاملی ظریف معانی و زمینه هایی که در آنها مشخص شده اند جلب می شود.

Die Arbeit verfolgt - am Beispiel von Interviews mit Jugendlichen aus einem ethnisch heterogenen Stadtteil in München - die Frage, in welchen Kontexten und in welcher Weise auf ethnische, kulturelle und nationale Deutungen zurückgegriffen wird und inwieweit sich die am Interview Beteiligten dadurch zu positionieren verstehen. Theoretisch bietet die Arbeit einen wichtigen Kontrapunkt zu essentialistischen Annahmen kultureller Identitätsdifferenzen. Als theoretische Analyseinstrumente werden insbesondere Positionen aus den Cultural Studies, den Postcolonial Studies, feministischen und poststrukturalistisch informierten Diskursen zur Kenntnis genommen. Vor diesem Hintergrund werden die Interviewverläufe selbstreflexiv zum Thema der Analyse gemacht - sie erscheinen als Orte eines andauernden "Kampfes um Bedeutungen", der ständigen Verschiebungen von (kulturellen) Positionen, der interaktiven kulturellen Identitätsarbeit. Bewusst wird vermieden, die Analyse der Interviews in eine Typologie kultureller Identitätsmarkierungen münden zu lassen. Stattdessen gilt die Aufmerksamkeit den subtilen interaktiven Verschachtelungen von Bedeutungen und den Kontexten, in denen sie markiert werden.