Security and Privacy in Ad-hoc and Sensor Networks: 4th European Workshop, ESAS 2007, Cambridge, UK, July 2-3, 2007. Proceedings

شما مجموعه مقالات ESAS 2007، چهارمین کارگاه اروپایی در مورد امنیت و حریم خصوصی در شبکه های موقت و حسگر را در دست دارید. دومین فروشگاه در کمبریج، انگلستان، در 2 و 3 ژوئیه 2007 برگزار شد. این کارگاه از نظر نام و مکان اروپایی بود، اما دامنه آن کاملاً فراآتلانتیک بود. ما یک رئیس برنامه از اروپا و یکی از ایالات متحده داشتیم و اعضای کمیته برنامه ما تقریباً به طور مساوی بین آن دو منطقه تقسیم شده بود. وقتی به مشارکت نگاه می‌کنیم، کارگاه حتی جهانی‌تر از آن بود: مقالات ارسال‌شده از 25 کشور در 6 حوزه ارائه شده بود. 87 مورد ارسالی دریافت کردیم. پس از رد سریع 5 مقاله که خارج از محدوده قلمداد می شدند، 82 مقاله باقی مانده هر کدام توسط حداقل سه عضو PC بررسی شدند. دو رئیس برنامه، که هیچ اثری ارسال نکردند، تنها بر اساس این دستورالعمل که کیفیت باید ملاک اصلی باشد، به منظور تشکیل یک حجم دادرسی با اهمیت بین‌المللی بالا، اختیار تصمیم گیری در مورد پذیرش و رد مقاله را داشتند. تعداد مقالاتی که باید پذیرفته شوند از قبل تعیین نشده بود: پس از آن به گونه ای انتخاب شد که فقط شامل مقالات محکم، مبتکرانه و روشنگر باشد. نرخ پذیرش حاصل از حدود 20 درصد، بسیار سخت‌گیرانه برای یک کارگاه، نشان می‌دهد که ما چقدر در پذیرش فقط مقالات با کیفیت بالا انتخاب کرده‌ایم.

You hold in your hands the proceedings of ESAS 2007, the Fourth European Workshop on Security and Privacy in Ad hoc and Sensor Networks. The wo- nd rd shop took place in Cambridge, UK, on the 2 and 3 of July 2007. The workshop was European in name and location but it was de?nitely transatlantic in scope. We had a program chair from Europe and one from the USA, and membership of our program committee was almost evenly split - tween those two regions. When looking at participation, the workshop was even more global than that: the submitted papers came from 25 countries in 6 con- nents. We received 87 submissions. After quick-rejecting 5 papers deemed to be out of scope, the remaining 82 papers were each reviewed by at least three PC members. The two program chairs, who did not submit any works, had sole authoritytodecidewhichpaperstoacceptandreject,basedonlyonthedirective that quality had to be the primary criterion, in order to form a proceedings volume of high international relevance. The number of papers to be accepted was not set in advance: it was selected a posteriori so as to include only solid, innovative and insightful papers. The resulting acceptance rate of about 20%, very strict for a workshop, is a testimonial of how selective we chose to be in accepting only high quality papers.