Savage Theory: Cinema as Modern Magic

تئوری وحشی اساطیر قدرتمند سینما را به عنوان رسانه برتر جادو در دوران مدرن بیان می کند. ریچل او. مور با تصور سینما به‌عنوان شکلی از آیین جادویی که دارای قدرت زنده‌کردن، التیام و افسون کردن است، رابطه مدرنیته با امر بدوی را با تحلیل درک باورها و آیین‌های بدوی در تئوری فیلم اولیه در کنار صحنه‌های گویا از عامه پسند بررسی می‌کند. به عنوان فیلم آوانگارد
مور نظریه های زبان، تماشاگر، و بیان سینمایی را در نوشته های واچل لیندسی، سرگئی آیزنشتاین، زیگفرید کراکائر و والتر بنجامین و دیگران استخراج می کند. او با روشن کردن پیوندهای بین مشغله‌های این نظریه‌پردازان با سینما به‌عنوان شکلی از ارتباطات اولیه و تأثیرات بی‌حس‌کننده مدرنیته، نشان می‌دهد که چگونه فیلم‌ها به‌طور منحصربه‌فردی قادر به مذاکره با ماهیت تکه‌تکه‌کننده و منزوی‌کننده دنیای مدرن هستند. مور در ساختن جایگزینی برای رویکردهای شناختی، روانکاوانه و ایدئولوژیک برای تحلیل فیلم، بحث های چشم گیر درباره فیلم هایی مانند Scorpio Rising کنت انجر، نوستالژی هالیس فرامپتون و l\'Argent رابرت برسون. او با تکیه بر تئوری مارکس در مورد کالا و کار لوکاچ در مورد طبیعت دوم، شخصیت فتیش تصویر فیلم را ترسیم می کند و ظهور دوربین را به عنوان ابزاری جادویی مملو از قدرت های آنیمیستی نشان می دهد که در غیر این صورت در طوفان پیشرفت گم می شوند.
Bound. نظریه وحشی برای تأثیرگذاری بر طرز تفکر محققان آینده در مورد ارتباط بین مدرنیسم و ​​بدوی گرایی و همچنین نقش سینما در آن در اوایل قرن بیستم، مورد استقبال محققان تئوری فیلم و انسان شناسی قرار خواهد گرفت. همچنین برای مخاطبان گسترده تری از مطالعات فرهنگی جذاب است.