Salsa Crossings: Dancing Latinidad in Los Angeles

در لس آنجلس، شب به شب، کلوپ های سالسا شهر به عرصه های اجتماعی تبدیل می شوند که در آن سلسله مراتب جنسیت، نژاد، و طبقه، ملیت، شهروندی و تعلق در پیست رقص و خارج از آن اجرا می شود. سیندی گارسیا در یک قوم‌نگاری مملو از روایت‌های دراماتیک توضیح می‌دهد که چگونه سالسراهای محلی با اجرای یک سالسا به سبک عجیب و غریب لس‌آنجلس که آن‌ها را از تمرین‌های باشگاهی مرتبط با مکزیکی دور می‌کند، موقعیت اجتماعی به دست می‌آورند. بسیاری از لاتین تبارها در لس آنجلس سعی می‌کنند از «رقصیدن مثل مکزیکی‌ها» اجتناب کنند، و سعی می‌کنند رقص خود را از شر تکنیک‌هایی خلاص کنند که ممکن است نشان دهد آنها مهاجر، فقیر، طبقه کارگر، مکزیکی یا فاقد مدرک هستند. در باشگاه های سالسا لس آنجلس، تعلق اجتماعی و تحرک به ظرافت های تکنیک و حرکت بستگی دارد. یک رقصنده با یک خروجی به موقع از زمین رقص یا برداشتن ابرویی که به درستی موچین شده است، نه تنها به یک سبک متمایز سالسا، بلکه با مفهومی خاص از latinidad نشان می دهد.