Rhizomania

دانش بوم‌شناسی و اپیدمیولوژی ریزومانیا به‌ویژه برای درک ابزارها و شیوه‌هایی که می‌توانند از انتشار بیشتر آن محدود یا اجتناب کنند مفید است. برخی از روش‌های امیدوارکننده کنترل بیولوژیکی با استفاده از ارگانیسم‌های همزیست و غیر بیماری‌زا می‌توانند به طور بالقوه به بهبود عملکرد مقاومت‌های ژنتیکی نه کاملاً مؤثر کمک کنند. این حفاظت یکپارچه ارزشمند خواهد بود، به ویژه در توسعه مکرر سویه های شکستن مقاومت در BNYVV، جایی که به نظر می رسد انواع شناخته شده مقاومت، به تنهایی یا در ترکیب، بخشی از توانایی اولیه خود را برای محافظت از محصول از دست داده اند. بنابراین، تلاش‌های بیشتری برای کشف صفات جدید که احتمالاً هنوز در گونه‌های وحشی جنس بتا وجود دارد، مورد نیاز خواهد بود. در دسترس بودن مجموعه‌های بزرگ ژرم پلاسم ذخیره‌شده در بانک‌های ژن بین‌المللی بتا باید از افزایش کارایی مقاومت ژنتیکی با استفاده از روش‌های انتخاب مرسوم و به کمک نشانگر اطمینان حاصل کند. به نظر می رسد برخی از گونه های تراریخته تقریباً ایمن از قبل منتظر انتشار در کجا و چه زمانی هستند. فصل مقدمه به طور مختصر محصول چغندرقند، بیماری های شایع تر و آسیب های ناشی از ریزومانیا را توضیح می دهد. فصل‌های بعدی ویژگی‌های بیولوژیکی ویروس عامل، BNYVV، و ناقل آن، Polymyxa betae، و برهم‌کنش‌های آن‌ها با محیط و گیاه میزبان را مورد بحث قرار می‌دهند. به ویژه، پیشرفت های بزرگ در تحقیقات زیست شناسی مولکولی BNYVV باید قابل توجه باشد که با طیف گسترده ای از مدرن ترین روش ها ایجاد شده است. کار اخیر که بر تنوع ژنتیکی و تکامل BNYVV متمرکز شده است، درک ما را از اپیدمی های چشمگیر ریزومانیا در سراسر جهان پیش می برد. تکنیک‌های مولکولی تازه توسعه‌یافته همچنین به کاربردهای عملی مانند تعیین کمیت تلقیح در تحقیقات اکولوژیکی و اپیدمیولوژیک منجر می‌شوند.

The knowledge of ecology and epidemiology of rhizomania is particularly useful to understand the means and practices able to limit or avoid its further diffusion. Some promising methods of biological control using coexisting and non-pathogenic organisms could potentially help improve the action of the not completely effective genetic resistances. This integrated protection would be valuable, especially in the even more frequent development of resistance–breaking strains in the BNYVV, where the known types of resistance, alone or in combination, seem to have lost part of their original ability to protect the crop. Therefore, further efforts will be needed to discover new traits likely still present in the wild species of the genus Beta. The availability of large collections of germplasm stored in the International Beta gene-banks should ensure the enhanced efficiency of genetic resistance by means of conventional and marker-assisted selection methods. Some almost immune transgenic varieties seem already to be waiting for release where and when it will be possible. The introduction chapter describes briefly the sugar beet crop, the more common diseases, and the damage caused by rhizomania. The following chapters discuss biological properties of the causal virus, BNYVV, and its vector, Polymyxa betae, and their interactions with the environment and the host-plant. In particular, the great advances in research of the molecular biology of BNYVV should be noteworthy, which have been established by a wide range of the most modern methods. Recent work focused on the genetic diversity and evolution of BNYVV is moving forward our understanding of the dramatic worldwide epidemics of rhizomania. Newly developed molecular techniques also lead to practical applications, such as quantification of inoculum in ecological and epidemiological research.