Revelation of modernism : responses to cultural crises in fin-de-siècle painting

در میان نقاشان پست امپرسیونیست، ون گوگ، سورات، سزان، و گوگن مجموعه‌ای از آثار قابل توجه را تولید کردند که به بحران فرهنگی و معنوی در جهان آوانگارد پاسخ داد - تأثیراتی که آنها را به سمت تکیه فزاینده به علم سوق داد. ، ادبیات و غیبت. در مکاشفه مدرنیسم، آلبرت بویم، مورخ هنر مشهور، آثار خاص این استادان را از منظری که بیشتر قدردان درگیری‌های درونی افراد است، دوباره ارزیابی می‌کند و به دنیای هنر درک جدیدی از دوره‌ای مملو از ترس‌های آخرالزمانی ارائه می‌کند. اضطراب های وجودی.

با تکیه بر مشاهدات اساسی سون لوگرن از نیم قرن پیش، بویم مفاهیم رایج "هنر برای هنر" را رد می کند و یک جنبش کامل را بازاندیشی می کند تا تاریخ را به جای اشتیاق بیانی نشان دهد. ، نیروی محرکه ای است که هنر را شکل می دهد. او شاهکارهای آشنا را از منظری تازه بازنگری می‌کند و هنر را در زمینه‌های تاریخ، اعم از واقعی و نظری، فلسفه معاصر، و علم قرار می‌دهد تا مدرنیسم را به‌عنوان تحولی به تصویر بکشد که در نهایت شکست خورد.

بویم در مورد آنچه که قرار است بسط می‌دهد. ما فکر می کنیم از این چهره ها می دانیم و افشاگری های جدید شگفت انگیزی در مورد کار آنها ایجاد می کنیم. از تاریخ سیاسی Parade de cirque سورات تا مبانی نجومی شب پر ستاره ون گوگ، او قیاس هایی را بین منابع ادبی و استراتژی های اجتماعی، شخصی و سیاسی ترسیم می کند. اکثر مورخان هنر او دیدگاهی غنی تر و پیچیده تر از سزان ارائه می دهد و این هنرمند را شخصیتی عهد عتیق در جستجوی منظره موعود می داند. و او نگاهی ویژه به گوگن - که بویم قبلاً هرگز درباره او منتشر نکرده بود - ارائه می دهد - که نگاهی دقیق تر به دیدگاه بعد از موعظه و اشارات آن به نوشته های الیفاس لوی می اندازد و روشن می کند منابع برای از کجا آمده ایم؟ و افکار جدیدی در مورد سلف پرتره های مختلف گوگن ارائه می دهد.

اخرین مشارکت بویم بیشتر به وضعیت او به عنوان یکی از مهم ترین مورخان هنر زنده ما گواهی می دهد. مکاشفه مدرنیسم به همان اندازه که سرگرم کننده و شیوا است، اثری جسورانه و پیشگامانه است که خواندن آن برای همه کسانی که مایل به درک منشأ و توسعه متناقض مدرنیسم و ​​نقش آن در تاریخ هستند، لازم است.