Rethinking Virtue Ethics

بازاندیشی در اخلاق فضیلت مدلی از اخلاق فضیلت ارسطویی را بر اساس پارادایم قیاسی ارائه می دهد. این کتاب استدلال می‌کند که برخلاف آنچه بسیاری از متفکران معاصر تمایل دارند به آن اعتقاد داشته باشند، اخلاق فضیلت ارسطویی با حداقل برخی از اصول اخلاقی هدایت‌کننده عمل سازگار است که بدون قید و شرط درست هستند، و اینکه توجیه اصول کلی اخلاقی را می‌توان در مفاهیم بنیادی در درون ارسطو استوار کرد. تئوری. تحلیلی از گزاره‌های اخلاقی که در اکثر موارد معتبر هستند پیشنهاد می‌شود که به خوبی با پارادایم قیاسی توسعه‌یافته مطابقت دارد.

این تفسیر منحصربه‌فرد از اخلاق فضیلت، پیامدهایی برای بحث‌های اخیر درباره فضایل در روان‌شناسی اجتماعی، مسائلی درباره چگونگی شناخت اصول اخلاقی بنیادی، پرسش‌هایی در مورد توجیه حقوق مسلم، بحث‌هایی درباره خاص‌گرایی اخلاقی و کلی‌گرایی، و بحث در مورد رئالیسم اخلاقی و ضد واقع گرایی

Rethinking Virtue Ethics offers a model of Aristotelian virtue ethics based on a deductive paradigm. This book argues that, contrary to what many contemporary thinkers are inclined to believe, Aristotelian virtue ethics is consistent with at least some action-guiding moral principles being true unconditionally, and that a justification for general moral principles can be grounded in fundamental concepts within Aristotle’s theory. An analysis of ethical propositions that hold for the most part is proposed that fits well within the deductive paradigm developed.

This unique interpretation of virtue ethics has implications for recent discussions of the virtues in social psychology, issues about how fundamental moral principles are known, questions about the justification of inalienable rights, debates about moral particularism and generalism, and discussions of moral realism and anti-realism.