Relikte der Strata: Beobachtungen zur Funktion kollektiver Identitäten

ماتیاس مایر این سؤال را بررسی می کند که آیا وعده مدرنیته، که می تواند به عنوان مرحله اجتماعی برای خودسازی فردی نیز خوانده شود، از یک مشاهده واقع بینانه از نظر ساختار اجتماعی ناشی می شود؟ او توضیح می‌دهد که این واقعیت که این وعده نمی‌تواند بازخرید شود نیز ناشی از ساختار جامعه‌ای است که نمی‌توان به طور کلی به آن پرداخت - شرایطی که تاکنون توسط معناشناسی اجتماعی اشکال جمعی هویت نامرئی شده است. علاوه بر این، نویسنده بررسی می‌کند که این اشکال در مفهوم جامعه‌شناختی کدام کارکردها را انجام می‌دهند و در کدام زمینه‌ها خود را به‌عنوان قابل اتصال خاص ایجاد می‌کنند. در عین حال، در جریان انحلال الگوهای نظمی که قبلاً به عنوان یک پیش نیاز در نظر گرفته می شد، چهره های هویت جمعی نیز به عنوان اشکال محدودیت احتمالی اهمیت جدیدی پیدا می کنند.

Matthias Meier geht der Frage nach, ob das Versprechen der Moderne, die ja auch als soziale Bühne für individuelle Selbstentfaltung gelesen werden kann, gesellschaftsstrukturell einer realistischen Beobachtung entspringt. Er legt dar, dass sich die Uneinlösbarkeit dieses Versprechens auch aus der Struktur einer in toto nichtadressierbaren Gesellschaft selbst ergibt - ein Umstand, der bislang durch gesellschaftliche Semantiken kollektiver Identitätsformen invisibilisiert werden konnte. Zudem untersucht der Autor, welche Funktionen diese Formen in einem soziologischen Sinne erfüllen und in welchen Kontexten sie sich als besonders anschlussfähig generieren. Dabei gewinnen im Zuge der Auflösung bislang als voraussetzbar angesehener Ordnungsmuster Figuren kollektiver Identitäten als Kontingenzlimitierungsformen auch neue Aktualität.