Regulation of Cell Proliferation and Differentiation

در سال 1974 مؤسسه ملی پیری یک منبع ژنتیکی سلول های جسمی را برای تحقیقات پیری در مؤسسه تحقیقات پزشکی در کامدن، نیوجرسی تأسیس کرد. در این برنامه یک کارگاه سالانه برای ترویج نظریه و توسعه مفهوم در تحقیقات پیری با هدف خاص پرداختن به استفاده از سلول‌های مشخص‌شده ژنتیکی برای تحقیقات پیری و تحریک علاقه به تحقیقات پیری توسط کارگران در رشته‌های مختلف وجود دارد. این مونوگراف، تنظیم تکثیر و تمایز سلولی، حاصل اولین کارگاه آموزشی است که در 15 تا 17 می 1975 برگزار شد. مفهوم کارگاه در نظر گرفتن دو حوزه اصلی بود: اول، بحث در مورد سندرم های بالینی که به عنوان یک تظاهرات اصلی بیان می شود. رشد بیش از حد، رشد ناقص یا عدم رشد؛ و دوم، ارائه کار در زیست شناسی سلولی و مولکولی بر روی یک سیستم مدل مناسب برای مطالعه آزمایشگاهی تنظیم تکثیر و تمایز سلولی. مدل انتخاب شده برای این عضله اسکلتی بود. به طور گسترده ای پذیرفته شده است که سلول های بدنی طبیعی از اهداکنندگان انسانی، طول عمر همانندسازی محدودی را هنگام کشت در شرایط آزمایشگاهی نشان می دهند (1،2). این که چنین "پیری کلونال" ممکن است با پیری in vivo مرتبط باشد، با مشاهدات مربوط به طول عمر همانندسازی فرهنگ‌ها به سن اهداکننده (3-5،13)، ژنوتیپ اهداکننده (4-7) و بافت منشاء دهنده پیشنهاد می‌شود (5، 8). نظریه های مختلفی برای توضیح پیری کلونال در شرایط آزمایشگاهی ایجاد شده است (9).

In 1974 The National Institute on Aging established a somatic cell genetic resource for aging research at the Institute for Medical Research in Camden, New Jersey. Within this program there is a yearly workshop to promote theory and concept develop­ ment in aging research with the specific purpose of addressing the use of genetically marked cells for aging research and to stimulate interest in aging research by workers in a variety of disciplines. This monograph, The Regulation of Cell Proliferation and Differentiation, is the result of the first workshop held May 15-17, 1975. The concept of the workshop was to consider two main areas: First, a discussion of clinical syndromes expressing as a major manifestation excessive growth, deficient growth or failure to thrive; and second, to present work in cellular and molecular biology on a model system suitable for in vitro study of regulation of cell proliferation and diff2rentiation. The model selected for this was skeletal muscle. It has been widely accepted that normal somatic cells from individual human donors display limited replicative lifespans when cultivated in vitro (1,2). That such "clonal senescence" may be related to in vivo aging is suggested by observations relating the replicative lifespans of cultures to donor age (3-5,13) donor genotype (4-7) and donor's tissue of origin (5,8). A variety of theories have been developed to explain in vitro clonal senescence (9).