Regionalismus und Spätmoderne

این کتاب رویکردی کنشی-نظری جدید را برای تحقیق منطقه‌گرایی توسعه می‌دهد، که با کمک آن می‌توان تعهد منطقه‌گرایانه را به عنوان واکنشی به مشکلات خاص جوامع مدرن متأخر «ناسیونالیسم» یا «ملت‌سازی» تحلیل کرد. . در مقابل، نویسنده از تفسیر جنبش‌های منطقه‌گرایانه به عنوان جنبش‌های اجتماعی حمایت می‌کند که لزوماً پیش‌شکل‌های جنبش‌های ملی نیستند، اما شباهت‌های بسیاری را با جنبش‌های دیگری که با ویژگی‌های توصیفی، مانند جنبش زنان تعریف می‌شوند، نشان می‌دهند.
این کتاب یک موضوع را توسعه می‌دهد. رویکرد جدید به تحقیق در مورد منطقه گرایی که از منظر کنشی-نظری به بررسی این سوال می پردازد که چرا در شرایط معین، منطقه و نه ملت یا سایر ویژگی های توصیفی، مبنایی برای مرزهای اجتماعی مرتبط با کنش سیاسی در جوامع مدرن متاخر قرار می گیرد. . این امر، از جمله، نشان می‌دهد که در جوامع غربی معاصر، بر خلاف فرضیات نظریه عقلانی‌سازی و نوسازی، ساختارهای انگیزشی عاطفی و ارزشی-عقلانی برای کنش سیاسی مهم هستند.

Das Buch entwickelt einen handlungstheoretischen Neuansatz für die Regionalismusforschung, mit dessen Hilfe regionalistisches Engagement als Reaktion auf die spezifischen Probleme spätmoderner Gesellschaften analysiert werden kann.
In der sozialwissenschaftlichen Forschung wird das Phänomen "Regionalismus" überwiegend als eine Spielart von "Nationalismus" bzw. "Nationenbildung" begriffen. Demgegenüber plädiert die Autorin dafür, regionalistische Bewegungen als soziale Bewegungen zu deuten, die nicht zwangsläufig Vorformen nationaler Bewegungen sind, sondern viele Parallelen zu anderen sich über askriptive Merkmale definierenden Bewegungen, wie z.B. der Frauenbewegung, aufweisen.
Das Buch entwickelt einen Neuansatz der Regionalismusforschung, der aus einer handlungstheoretischen Perspektive der Frage nachgeht, warum in spätmodernen Gesellschaften unter bestimmten Bedingungen gerade die Region und nicht die Nation oder andere askriptive Merkmale zur Grundlage für politisch handlungsrelevante soziale Grenzziehungen gemacht werden. Dabei zeigt sich u.a., daß auch in den westlichen Gegenwartsgesellschaften entgegen rationalisierungs- und modernisierungstheoretischen Annahmen affektuelle und wertrationale Motivationsstrukturen für politisches Handeln bedeutsam sind.