Rediscovering Magical Realism in the Americas

برگرفته از انواع ادبیات معاصر -- از جمله آثاری مانند صد سال تنهایی، معشوق و مثل آب برای شکلات—— شرودر رئالیسم جادویی را به عنوان یکی از مخرج مشترک بسیاری در ادبیات قاره آمریکا بررسی می کند و این ایده را به چالش می کشد که رئالیسم جادویی باید صرفاً بر اساس جغرافیا یا تاریخ آمریکای لاتین تعریف شود. نویسنده با تکیه بر دیدگاهی فراگیر از این شیوه نوشتاری منحصر به فرد، استدلال می‌کند که قاره آمریکا دارای یک سنت ادبی مشترک است و نوع سبک آمریکای شمالی را تأیید می‌کند. علاوه بر این، او به رویکردهای اساساً مشابه داستان اشاره می کند که راه هایی را نشان می دهد که در آن قاره آمریکا ادبیات مشترکی را به اشتراک می گذارند و خواهان افزایش دانش پان-آمریکایی است.

مقابله با گرایش انتقادی. شرودر برای برچسب زدن هر چیز غیر واقعی یا ماوراء طبیعی در ادبیات به عنوان رئالیسم جادویی، این حالت را از طریق انواع آثار معاصر، از جمله نمونه های شناخته شده و کمتر شناخته شده، دنبال می کند. از طریق تاریخچه و توصیف دقیق خود این حالت، او می‌تواند نشان دهد که در حالی که داستان‌های آمریکای لاتین و آمریکای شمالی در ویژگی‌های خاصی از رئالیسم جادویی مشترک هستند، رویکردهای متمایز آن‌ها به آن منعکس‌کننده نگرانی‌های آمریکای لاتین در مورد جهان سوم و مشغله‌های آمریکای شمالی است. با فرهنگ عامه و سرمایه داری. این کتاب با ردیابی نیروهای تغییر در حال کار در تلاش برای مقابله با تمایل محققان به استفاده از برچسب بدون توجیه، رئالیسم جادویی را به عنوان یک اصطلاح رایج و مهم برای استفاده در کاربرد آن در آثار ادبی بازیابی می‌کند.