دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: 1
نویسندگان: Judith H. Anderson
سری:
ISBN (شابک) : 0823228479, 9780823228478
ناشر: Fordham University Press
سال نشر: 2008
تعداد صفحات: 449
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 3 مگابایت
کلمات کلیدی مربوط به کتاب خواندن بینامتن تمثیلی: چاسر، اسپنسر، شکسپیر، میلتون: نقد و نظریه، تاریخ و نقد، ادبیات و داستان، قرون وسطی، جنبشها و دورهها، تاریخ و نقد، ادبیات و داستان، بریتانیایی و ایرلندی، اروپایی، منطقهای و فرهنگی، تاریخ و نقد، ادبیات و داستان، انگلیسی و ایرلندی، معاصر درام و نمایشنامه، تاریخی، ترسناک، طنز و طنز، ادبیات، شعر، شکسپیر، ادبیات و داستان، ادبیات انگلیسی، ادبیات، علوم انسانی، کتاب های درسی جدید، استفاده شده و اجاره ای، بوتیک تخصصی، تئوری ادبی، ادبیات، علوم انسانی جدید، کتاب های درسی اجاره ای
در صورت تبدیل فایل کتاب Reading the Allegorical Intertext: Chaucer, Spenser, Shakespeare, Milton به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب خواندن بینامتن تمثیلی: چاسر، اسپنسر، شکسپیر، میلتون نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
جودیت اچ اندرسون بینامتن را به عنوان رابطه ای بین متون یا میان
متون می داند که هم بینامتنیت کریستوان و هم روابط سنتی نفوذ،
تقلید، کنایه و استناد را در بر می گیرد. مانند اینترنت، بینمتن
حالت یا مکان بالقوهای است که به روشهایی از تقلید عمدی تا بازی
آزاد زبانی بیان میشود. به همین ترتیب، بین متن نیز داستانی
مناسب است که امکان بررسی عاملیت فردی و جبر اجتماعی فرهنگی را
فراهم می کند. بینامتن اندرسون تمثیلی است زیرا ملکه پری اسپنسر
برای مطالعه او محوری است و به این دلیل که تمثیل، که به عنوان
استعاره ادامه دار یا متحرک درک می شود، فرآیند دلالت را، حتی با
بزرگنمایی، در بر می گیرد. عنوان او نشانگر تنوع متنی است که از
چاسر تا شکسپیر تا میلتون و گستردگی خود تمثیل را در بر می گیرد.
تمثیل ادبی، از نظر اندرسون، در عین حال شکلی تقلیدی و روانی است
- تفکری فرآیندی که ذهن را با ماده، نماد را با روایت، انتزاع را
با تاریخ ترکیب می کند. بخش اول اندرسون بر روابط بین داستانهای
کانتربری چاسر و ملکه پری اثر اسپنسر، از جمله نقش راوی، ماهیت
منبع متنی، پویایی تأثیر، و حمل روایت تمثیلی بر بینش غزل متمرکز
است. دوم بر عاملیت و تأثیر فرهنگی در انواع متون اسپنسری و قرون
وسطی متمرکز است. شکل تمثیلی، یک نگرانی مکرر در سراسر، به موضوع
مبرم بخش سه تبدیل می شود. این بخش به نمایشنامهها و اشعار
شکسپیر و میلتون میپردازد و شامل دو مقاله مرتبط بینامتنی در
مورد اسپنسر است. نحوه مشارکت بهشت گمشده یا نمایشنامههای
شکسپیر در قالب تمثیلی بحثبرانگیز است. آزمایشهای اسپنسر با
تمثیل، شکل آن را اصلاح میکند، و این مداخله عمدتاً همان چیزی
است که شکسپیر و میلتون در شعر او مییابند و توسعه میدهند. کتاب
اندرسون، حاصل دههها تدریس و نگارش در مورد تمثیل، بهویژه تمثیل
اسپنسر، تفکر درباره موضوعات انتقادی اساسی و متون شاخصی را که در
آنها خود را به نمایش میگذارند، تغییر میدهد.
Judith H. Anderson conceives the intertext as a relation
between or among texts that encompasses both Kristevan
intertextuality and traditional relationships of influence,
imitation, allusion, and citation. Like the Internet, the
intertext is a state, or place, of potential expressed in ways
ranging from deliberate emulation to linguistic free play.
Relatedly, the intertext is also a convenient fiction that
enables examination of individual agency and sociocultural
determinism. Anderson's intertext is allegorical because
Spenser's Faerie Queene is pivotal to her study and because
allegory, understood as continued or moving metaphor,
encapsulates, even as it magnifies, the process of
signification. Her title signals the variousness of an
intertext extending from Chaucer through Shakespeare to Milton
and the breadth of allegory itself. Literary allegory, in
Anderson's view, is at once a mimetic form and a psychic one-a
process thinking that combines mind with matter, emblem with
narrative, abstraction with history. Anderson's first section
focuses on relations between Chaucer's Canterbury Tales and
Spenser's The Faerie Queene, including the role of the
narrator, the nature of the textual source, the dynamics of
influence, and the bearing of allegorical narrative on lyric
vision. The second centers on agency and cultural influence in
a variety of Spenserian and medieval texts. Allegorical form, a
recurrent concern throughout, becomes the pressing issue of
section three. This section treats plays and poems of
Shakespeare and Milton and includes two intertextually relevant
essays on Spenser.How Paradise Lost or Shakespeare's plays
participate in allegorical form is controversial. Spenser's
experiments with allegory revise its form, and this
intervention is largely what Shakespeare and Milton find in his
poetry and develop. Anderson's book, the result of decades of
teaching and writing about allegory, especially Spenserian
allegory, will reorient thinking about fundamental critical
issues and the landmark texts in which they play themselves
out.